موج میزند
در چشمانداز نگاهم
رویشی آبی و سبز
میبینمت که میآیی
از کرانههایی بیمرز
میدانم؛ میآیی
صداقت را به خلوص میرسانی
قداست را به طلوع مینشانی
و شفقی از شفقت و مهربانی را
پیشاپیش پنجرهی نگاهمان
به تلالوء میکشانی
در پگاهانِ سرشار از نور
با اشتیاق؛ با شور
چشم در راهت میمانیم
و با باورِ بصیرتی وسیع
بینشی اصیل
سروادِ سبزِ آمدنت را
همچنان میخوانیم
زهرا حکیمی بافقی
کتاب صدای پای احساس
*…*…*…*…*…*…*…*…*…*
تیک تاکِ ثانیههای دلم
در ضربانِ پیوستهی احساس
چه سرخ میتپند
نوگلِ شادابِ رسیدن را!
زهرا حکیمی بافقی
کتاب گلهای سپید دشت احساس