روایتی از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه

«با درود فراوان بر روح پر فروغ شهید طهرانی مقدم »
در این بیشه ی شیران و مهد کورش کبیر ،گنجینه هائی نهفته است که یکی از خزائن آن مغز های فرزندان این سرزمین مقدس مثل شهید طهرانی مقدم است ،که با همت و عزم راسخ باعث سربلندی و سرافرازی این آب و خاک شد.در برابر جنگ نا برابر اهرمنان،با وجود نفوذ و توطئه و دسیسه برخی عناصر داخلی و خارجی و دست های در کار،این پیکر زخمی و خسته از آشوب فتنه ها و مجروح از جفا،به زانو در نیامد!و از دام خصم و اشقیا و عنادش مثل همیشه سرفراز عرصه ها شد.همچون دوران فاخر گذشته مایه ی دست مریزاد گفتن ارواح باستانی شد!و تیر هائی که گویا از کمان آرش رها می شدند! و انگار که بر بال فرشتگان سوار بودند!و آنان را از آسیب های احتمالی برادران شیطان محافظت می کردند ،تا به سلامت به چشم فتنه و سینه ی خصم بنشینند!و چنان تیشه های سهمگینی بر ریشه ی استکبار جهان خوار وارد ساختند ،که اگر کمک های خیل کفتاران نبود،برای همیشه ریشه ی قتاله می سوخت!و یک جهان از شرش خلاص و نفس راحتی می کشید،و در این کارزار تهمتنان ایرانی با گرزهای پولادین همچون ساعقه بر قلب عدو تاختند،و یاد دلیر مردان باستانی این سرزمین را بار دیگر زنده کردند!و غرور ملی و شعف ایرانی را به ارمغان آوردند.و باری دگر بر تارک تاریخ درخشیدند.و در آسمان ها همچون قرص قمری رخشان مایه ی مباهات شدند.و رشک سرزمین های دوست و دشمن را برانگیختند!اللهی تا جهان بر پاست ،زنده باد ایران و ایرانی…