قالب شعر: چهار پاره

رطل گران
“”””””””””””
به چه می اندیشی
مهربان یار گران
ز چه هستی نگران
ز زمین و ز زمان
..
تو چرا دل نگران
میدوی در پی نان
دل ببستی به جان
به جهان گذران
..
من و تو مثل همیم
نه به اینیم ونه آن
تو نبافی چو فلان
آسمان با ریسمان
..
رخ تو هست نهان
به همه روز و شبان
کم فروغست بدان
چو هلال رمضان‌
..
تیر مژگان به میان
چو نهادی به کمان
به دلم سخت نشست
همچو سوزن به ران
..
هم پیاله نشدی
با من و رطل گران
باده نوشت بادا
تو برو با دگران
..
•••
حاجی اکبری