عجب دلشوره ای دارم ، نباشد یار دلداری
یقین دارم تو هم اینی ، نگو نَه گویمت آری
.
دراین بازار دل دادن،تویی تاجر منم طالب
متاع خوش غَنا باشد ،در این آشفته بازاری
دلم تنگ است و رویت را ز من دزدیده ای جانا
نگاهی کن که فرض آید ، کمی مهر و وفا داری
عجب معجونِ مسحوری ، ز خالق سهم چشمت شد
شکایت میکنم گاهی ، خدایا چون هواداری
اگر مستانه چشمانت ، نگاهی سوی ما دارد
هزاران درد سنگین از ، روان آسوده(آرام) برداری
تو هم دلتنگ ما باشی، عجب مصراع کذابی
چه میشد بیت صادق بود و میشد بر لبت جاری
نه دارم تاب دوری را ، نه دانم شیوه ی طاقت
جدایی لازم آمد تا ، بفهمم درد بی یاری
فراتر زانچه میبینی، و آن چیزی که میگویم
نهمیدانم نه میدانی ، چه جایی در دلم داری


