فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 اردیبهشت 1403

دسته گل از چمن فضایل سخن چیدن و رشته اتمام سبب کتاب بر آن پیچیدن

پــس از پــیـری و عـجــز و نـاتــوانـیچــو بــازش تــازه شــد عـهـد جــوانـیبــجــز راه وفـا و عــشــق نـســپــردبـــر آن زاد و بــر آن بــود و بــر آ…

پــس از پــیـری و عـجــز و نـاتــوانـیچــو بــازش تــازه شــد عـهـد جــوانـی
بــجــز راه وفـا و عــشــق نـســپــردبـــر آن زاد و بــر آن بــود و بــر آن مــرد
دریـن نـامـه سـخــن رانـم ز هـر یـکبــه خـامـه گـوهـر افـشـانـم ز هـر یـک
بـه هر نقدی کز ایشـان خـرج سـازمز حــکـمـت تــازه گـنـجــی درج ســازم
طـمـع دارم کـه گـر نـاگـه شـگـرفـیبــخـوانـد زیـن مـحــبــت نـامـه حـرفـی
نتـابـد نامه سـان بـر روی من پـشتنسـاید خـامه وش بـر حـرفـم انگشـت
بــه دورادور اگــر بــیــنــد خــطــایـینـــیــارد بـــر ســـر مـــن مـــاجـــرایــی
بــه قــدر وســع در اصــلـاح کـوشــدوگـــر اصـــلــاح نــتـــوانــد بـــپـــوشـــد
سـخـن دیبـاچـه دیوان عشق اسـتسـخـت نوبـاوه بـسـتـان عشق اسـت
خرد را کار و بـاری جـز سخن نیستجـهان را یادگـاری جـز سـخـن نـیسـت
بـه عـالـم هر چـه از نوی و کـهن زادچـنین گـوید سـخـنـدان کـز سـخـن زاد
سـخـن از کـاف و نون دم بـر قـلم زدقـلـم بــر صـفـحــه هـســتــی قـدم زد
چـو شـد قـاف قـلم زان کاف موجـودگـشــاد از چــشــمـه اش فــواره جــود
جـهان بـاشـان که در بـالا و پـسـتـندز جــوشـش هـای آن فـواره مـسـتــنـد
چو زان جـوشش کند لب نکتـه رانیگــلــی بـــاشـــد ز گــلــزار مــعـــانــی
زنـد بــاد نـفـس دسـتـش بـه دامـانبــــرون آرد ز گــــلــــزارش خــــرامـــان
کـــــنــــد ره بـــــر در دروازه گــــوشفــتــد از مــقــدم او هــوش مــدهـوش
کـند خـاطـر بـه اسـتـقـبـالـش آهنگدرآرد دل بـه بـر چـون غـنچـه اش تـنگ
گــهــی لــب را نــشــاط خــنــده آردگـــــه از دیــــده نــــم انـــــدوه بـــــارد
ازو خـــنـــدد لـــب انــدوهــمـــنــدانو زو گــریــان شــود دلــهــای خــنــدان
چــو ایـن شأن الــهـی بــیـنـم از ویمـعــاذالــلــه کــه دامـن چــیـنـم از وی
بـدین می شغل گیری ساخت پـیرمبـه پـیرافـشـانـی اکـنـون شـغـل گـیرم
دهـــم از دل بــــرون راز نــــهــــان رابـــخــنــدانــم بـــگــریــانــم جــهــان را
کـهن شـد دولـت شـیرین و خـسـروبــه شـیـریـنـی نـشــانـم خــســرو نـو
ســرآمـد نـوبــت لـیـلـی و مـجــنـونکـسـی دیـگـر سـرآمـد ســازم اکـنـون
چـو طوطی طـبـع را سـازم شـکرخـاز حــســن یـوســف و عـشـق زلـیـخــا
خدا از قصه ها چـون احسنش خواندبه احسن وجه ازان خواهم سخن راند
چـو بــاشـد شـاهـد آن وحـی مـنـزلنــبـــاشــد کــذب را امــکــان مــدخــل
نـگـردد خـاطـر از نـاراسـت خـرسـنـدوگـر خــود گـویـی آن را راسـت مـانـنـد
سخن را زیوری چون راستی نیستجـمـال مـه بـجـز نـاکـاسـتـی نـیـسـت
ازان صبـح نخستـین بـی فروغ استکـه لـاف روشــنـی از وی دروغ اســت
چـو صـبـح راسـتـیـن از صـدق دم زدز خــور بـــر آســمــان زریــن عــلــم زد
بــه صــنـعـت گـر بــیـارایـی دروغـینـــگـــیـــرد زان چـــراغ وی فـــروغـــی
چـــرا دوزی بـــه قــد زشــت دیــبـــاچـــو از دیــبـــا نــگــردد زشــت زیــبـــا
ز دیــبـــا زشــت زیــبــایــی نــیــابــدولـی دیـبــا ســوی زشـتــی شـتــابــد
رخ گــلــرنــگ را گــلــگــونــه بـــایــدکــش از گــلـگــونـه گــلـرنـگـی فــزایـد
چـو گـلـگـونـه بــه روی تـیـره مـالـینــبــیـنـد دیـده زان جــز تــیـره حــالــی
ز معشـوقان چـو یوسـف کس نبـودهجــمــالــش از هـمــه خــوبــان فــزوده
ز خـوبــان هـر کـه را ثــانـی نـدانـنـدز اول یــوســف ثـــانــیــش خـــوانــنــد
نبـود از عـاشـقـان کـس چـون زلیخـابـه عـشـق از جـمله بـود افـزون زلیخـا
ز طـفـلی تـا بـه پـیری عـشـق ورزیدبـه شـاهـی و اسـیـری عـشـق ورزیـد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج