سـپـیده دم کـه شـهنشـاه گـنـبـد گـردانکشـید تـیغ و بـر اطراف شـرق گشـت روانسـپـهـر غـالـیـه سـا و صـبــا عـبـیـر آمـیـزشـمـال مجـمره گـردان نسـیم مژده…
| سـپـیده دم کـه شـهنشـاه گـنـبـد گـردان | کشـید تـیغ و بـر اطراف شـرق گشـت روان |
| سـپـهـر غـالـیـه سـا و صـبــا عـبـیـر آمـیـز | شـمـال مجـمره گـردان نسـیم مژده رسـان |
| ز بـهر مـقـدم سـلـطـان چـرخ پـرتـو صـبـح | بـه سـوی عـرصـه خـاور کـشـید شـاد روان |
| طـلـوع کـرده ز مـشـرق طـلـایه خـورشـید | چـو از بــلـاد حـبــش پــادشـاه تـرکـسـتــان |
| بــیـمـن دولـت و اقـبــال شـاه بــنـده نـواز | مـرا بـه جـانب کـرمـان کـشـید بـخـت عـنان |
| نظر گشـادم و دیدم خـجـسـتـه مملکتـی | مـقــر جــاه و جــلــال و مـقــام امـن و امـان |
| سـواد او چــو خــم زلـف حــور عـنـبــربــار | هوای او چـو دم بـاد صـبـح مشـگ افـشـان |
| بـه هر طرف که روی سـبـزه های او خـرم | به هر چمن که رسی غنچه های او خندان |
| ز آب صـافـی او غـبــطـه مـیـخــورد کـوثــر | بــه لـطـف روضـه او رشـگ مـیـبــرد رضـوان |
| فضای او همه پر باغ و راغ و گلشن و کاخ | زمـیـن او هـمـه پـر یـاسـمـیـن و پـر ریـحـان |
| گــذشــتــه تــارک ایـوانــهــای عــالــی او | ز اوج مــنــظــر بــرجــیـس و طــارم کــیـوان |
| بــه اعـتـدال چـنـان فـصـلـهـای او نـزدیـک | کـه ایـمـنـسـت در او بـرگ گـل ز بـاد خـزان |
| عـجــب نـبــاشـد اگـر مـرده زنـده گـردانـد | نـسـیـم چـون کـنـد انـدر فـضـای او جــولـان |
| نظـر بـه قـلـعـه او کـن کـه از بـلـندی قـدر | نه دسـت وهم بـدو میرسـد نه پـای گـمـان |
| هم آسـتـانـه او گـشـتـه بـا سـپـهر قـرین | هـم آســتــانـه او کـرده بــا ســتــاره قــران |
| ز شکل طاق و رواقش نشـانه ای شبـدیز | ز وضـع کـنـگـره هـایش نـمـونـه ای هـرمـان |
| همـه خـلـایق او آنـچـنـانکـه خـلـق خـورند | قـســم بــه جــان کـریـمـان خــطـه کـرمـان |
| همه وضـیع و شـریفش غـریق ناز و نعـیم | زیـمـن مــعــدلــت خــســرو زمـیـن و زمــان |
| جـلـال دولـت و دین پـادشـاه هفـت اقـلیم | کـه آفــتــاب بــلـنـد اســت و ســایـه یـزدان |
| سـکـنـدر آیـنـه جـمـشـیـد جـاه و فـرخ روز | فلک سـریر و ملک خـلق و آفـتـاب احـسـان |
| جـهـانـگـشـای جـوان بــخـتـیـار دولـت یـار | بــلـنـد مـرتـبــه تــاج بــخـش مـلـک سـتـان |
| ستـاره لشگر و خـورشید رای و کیوان قدر | قــضــا شــکــوه قــدر حــمـلـه زمـانـه تــوان |
| هـمــای هـمـت او طــایـر هـمـایـونـســت | که روز و شب همه بـر سـدره میکند طیران |
| بـه زور تـیغ بـگـیرد جـهـان مـکـن تـعـجـیل | کــه روزگــار درازســت و شــهــریــار جــوان |
| بــلـنـد مـرتـبـه شـاهـا ز عـدل شـامـل تـو | خــلـاص یـافـت جــهـان از طـوارق حــدثــان |
| زمـیـن بـه بــازوی طـبـع تـو مـیـشـود آبـاد | فـلـک بــه پـشـتـی جـاه تـو مـیـکـنـد دوران |
| اگــر نــه حــلــم تـــو دادی قــرار دنــیــا را | کـجـا شـدی کـره خـاک مـسـتــقـیـم ارکـان |
| ز جـود و داد تـو مـنـسـوخ گـشـت یکـبـاره | عـطــای حــاتــم طــائی و عـدل نـوشــروان |
| ز شعر خـویش سـه بـیتـم بـه یاد می آید | در این قـصـیده همـی آورم کـنـون بـه مـیان |
| بـه عـهد عـدل تـو جـز نی نـمـیکـنـد نـالـه | ز دسـت حـادثــه جـز دف نـمـیـکـنـد افـغـان |
| بـه خـواب امـن فـرو رفـت چـشـمهای زره | ز گـوشـمـال امـان یافـت گـوشـهـای کـمـان |
| فلک بـه جاه تـو خرم چنانکه جان بـه خرد | جهان بـه جود تو قایم چنان که تـن بـه روان |
| جـهان پـناها من آن کـسـم که از دل پـاک | گــشــاده ام بــه ولـای تــو در زمـانـه زبــان |
| ثـنا و مـدح تـو خـواهم بـر وضـیع و شـریف | دعـای جـان تــو گـویـم بــه آشـکـار و نـهـان |
| مرا همیشـه سـلاطـین عـزیز داشـتـه اند | ز ابــتــدای صــبــا تــا بــه ایـن زمــان و اوان |
| ز حـضـرت تـو هـمـان چـشـم تـربـیت دارم | کـه دیـده ام ز بــزرگـان و خـسـروان جـهـان |
| هـمـیـشــه تــا نـبــود دور مـهـر را انـجــام | مــدام تـــا نــبـــود ســـیــر مـــاه را پـــایــان |
| بــه کـامـرانـی و دولـت هـزار ســال بــزی | بـه شـادمـانی و عـشـرت هزار سـال بـمان |
| هــمــای چــتـــر تــرا آفــتـــاب در ســایــه | نــفـــاذ امـــر تـــرا کـــایــنـــات در فـــرمـــان |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
