فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 27 تیر 1403

در مدح یمین الدولة سلطان محمود بن سبکتگین گوید

ای ملک گـیتـی گـیتـی تـر اسـتحکم تـو بـر هرچه تو خواهی رواستدر خــور تـــو وزدر کــردارتـــســتهرچـه درین گـیتـی مـدح و ثـنـاسـتنـام تـو مـحـمـود بـحـ…

ای ملک گـیتـی گـیتـی تـر اسـتحکم تـو بـر هرچه تو خواهی رواست
در خــور تـــو وزدر کــردارتـــســتهرچـه درین گـیتـی مـدح و ثـنـاسـت
نـام تـو مـحـمـود بـحـق کـرده انـدنـام چــنـیـن بــایـد بــا فـعـل راســت
طـاعـت تــو دیـنـســت آنـرا کـه اومـعــتــقـد و پــاکـدل و پــارســاســت
هـر کـه تــرا عــصــیـان آرد پــدیـدکـــافـــر گـــردد اگــر از اولــیــاســـت
از پــی کـم کــردن بــد مـذهـبــاندر دل تـو روز و شب اندیشه هاسـت
سـال و مه اندر سـفری خـضر وارخـوابـگـه و جـا یـتـو مـهـد صـبــاسـت
ایــزد کــام تــو بــحــاصــل کــنــادمـا رهیانـرا شـب و روز این دعـاسـت
تــا ســر آنــان چــو گــیــا بــدرویکـایشـان گویند جـهان چـون گیاسـت
ای مـلـکـی کـز تـو بـهر کـشـوریبــهـره بــیـدیـنـان گــرم و عــنـاســت
گــرد ســپــاه تــو کــجــا بــگــذردچــشـم مـسـلـمـانـانـرا تــوتــیـاسـت
هـرکـه وفـادار تـو بــاشـد بــطـبـعهـر چـه امـیـدسـت مـر او را رواسـت
وانـکـه دو تـابــاشـد بــا تـو بـه دلتـــا دل فــرزنــدان بـــا او دوتـــاســت
گر چـه حـریصی تـو بـجـنگ ملوکورچـه تـرا پـیشـه همیشـه وغـاسـت
تـیغ تـو روی ملـکـان دیده نیسـتطـاقـت پــیـکـار تـو ای شـه کـراسـت
هر کـه بـنگـریزد و شـوخـی کـنـدمـسـتـحـق هـر بـدی و هـر بـلـاسـت
مـیـرری از بــهـر تــو گـم کـرده راهور چـه بـهـر گـوشـه ری رهنـمـاسـت
جــز در تــو راه گـریـزش نـیـســتآمـــدن او نـــه بـــکـــام و هــواســـت
جـز در تـو راه گـریـزیـش نـیـسـتآمـــدن او نـــه بـــکـــام و هــواســـت
نــعــمــت ایـزد را شــاکــر نــبــودگـفـت چـنـین نـعـمـت زیـبـا مـراسـت
کافر نعمت شد و نسپاس گشتکـافــر نـعــمـت را شــدت جــزاســت
ایـزد بــگــمــاشــت تــرا تــا بــتــونعـمت او کـم شـد و دولت بـکـاسـت
هیچـکسی راز تـو بـد نامده ستکـونـه بـدان و بـه بـتـر زان سـزاسـت
حـصن خـداییست شها حـصن تـوحـصن تـو دور از در قدر و از قضاسـت
بـسـتـه ایـزد بـوداز فـعـل خـویـشهـرکـه بـبـنـد تـو مـلـک مـبـتـلـاسـت
ملـک ری از قـرمـطـیان بـسـتـدیمـیـل تـو اکـنـون بـه مـنـاو صـفـاسـت
آنچـه بـه ری کردی وهرگز که کردیـا بــتــمـنـا کـه تـوانـسـت خـواسـت
لــاف زنــانـی را کــردی بــدســتکـایشـان گـفـتـند جـهان زان مـاسـت
شـــیــر نــدارد دل و بـــازوی مـــاکـوشـش مـا بـر دل و بــازو گـواسـت
روز مـصـاف و گـه نـامـوس و ننـگهر یکـی از مـا چـو یکـی اژدهـاسـت
هر کـه بـمـا قـصـد کـنـد پـیش مـازود جـهـدگـر کـه عـمـدیـا خـطـاسـت
از بـن دندان بـکـند هر که هسـتآنــچــه بـــدان انــدر مــارا رضــاســت
اینـهـمـه گـفـتـنـد ولـیـکـن کـنـونگـفـتـه و نـاگـفـتـه ایشـان هـبـاسـت
حـاجـب تـو چـون بــدر ری رسـیـدهیچـکس از جـای نیارسـت خـاسـت
همـچـو زنانشـان بـگـرفـتـی همهاشـتــلـم ایـشـان اکـنـون کـجــاسـت
آنکـه سـقـط گـفـت همی بـر ملـااکــنـون از خــون جــگــر اومـلــاســت
دار فــرو بــردی بــاری دویــســتگفتـی کاین در خـور خـوی شماست
هـر کـه از ایشـان بـهوی کـار کـردبـر سر چـوبـی خـشک اندر هواسـت
بـسـکـه بـبـیننـد و بـگـوینـد کـایندار فـلـان مـهـتـر و بـهـمـان کـیاسـت
ایـنـرا خـانـه بــفـلـان مـعـدنـسـتوانـرا اقــطــاع فــلــان روســتــاســت
هـیچ شـهـی بـا تـو نـیارد چـخـیدگر چـه که بـا لشـکر بـی منتـهاسـت
تـــهــنـــیــت آوردن نـــزدیــک تـــواز قــبــل مـمـلـکـت ری خــطــاســت
تــهــنــیــت گــیــتــی گــویـم تــرازانکـه همه گیتـی چـون ری تـراسـت
گر چـه نخـواهد دل تـو آن تـسـتهر چه بر از خاک و فرود از سماست
دانـــم و از رای تـــو آگـــه شـــدمکـاین ز تـوانگـر دلـی و از سـخـاسـت
هـیـچ مـلـک نـیـسـت در ایـام تــوکـان ملـکـی نزتـو مر او را عـطـاسـت
خــانـه بــیـدیـنــان گــیـری هـمــهراست خـوی تـو چـو خـوی انبـیاست
تو چو سلیمانی و روی چون سبـاحـاجـب تــو آصـف بــن بــر خـیـاسـت
نـی نـی این لـفـظ نـیـاید درسـتمعـنی این لـفـظ نه بـر مقـتـضـاسـت
آصـف تـخـتـی ز سـبــا بـر گـرفـتتـو ملکی کاو را صد چـون سـبـاسـت
مـعـجــزه دولـت تــســت او و بــازدولـت تــو مـعـجــزه مـصــطـفـاســت
دولـت و اقـبــال و بــقـای تــو بــادچـنـدان ایـن چــرخ فـلـکـرا بــقـاسـت
گـم بــاد از روی زمـیـن آنـکـسـیکـــاورا مـــهـــر تـــو ز روی ریــاســـت

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج