چــو صـبــح رایـت خـورشـیـد آشـکـار کـنـدز مـهـر قــبــلــه افــلــاک زرنـگــار کــنـدزمـانـه مـشــعــلــه قــدســیـان بــرافــروزدسـپـهر کـسـوت روحـا…
| چــو صـبــح رایـت خـورشـیـد آشـکـار کـنـد | ز مـهـر قــبــلــه افــلــاک زرنـگــار کــنـد |
| زمـانـه مـشــعــلــه قــدســیـان بــرافــروزد | سـپـهر کـسـوت روحـانیان شـعـار کـنـد |
| خـجـستـه خـسرو سیارگان بـه طالع سعد | دگـر عـزیمـت صـحـرا و کـوهـسـار کـنـد |
| چـو خـیل تـرک کـه بـر لشـگر حـبـش تـازد | چـو شـاه روم کـه آهـنـگ زنـگـبـار کـنـد |
| بـه زخـم تـیغ ممـالـک سـتـان کـشـور گـیر | هزار رخـنه در این نیلـگـون حـصـار کـنـد |
| جـهان حـراقه شب را بـه تـف گرمی صبـح | ز تـاب شـعـله خـورشـید پـر شـرار کـند |
| زمـانـه دامـن افــلــاک را زلــطــف شــفــق | هـزار لــالــه نـورســتــه در کــنـار کــنـد |
| سـپـهـر عـقـد ثـریـا نـهـاده بــر کـف دسـت | بـدان امـید کـه در پـای شـه نـثـار کـنـد |
| صـفـای صـبـح دل عـاشـقان بـه دسـت آرد | نـسـیـم بــاد صـبــا سـاز نـوبــهـار کـنـد |
| رســـیــد مــوســـم نــوروز و گـــاه آن آمــد | کـه دل هوای گـلسـتـان و لـاله زار کـند |
| صــبــا فــســانـه حــوران ســروقــد گــویـد | چـمـن حـکـایـت خـوبــان گـلـعـذار کـنـد |
| عــروس گــل ز عــمـاری جــمـال بــنـمـایـد | بـه نـاز جـلـوه کـنـان عـزم جـویبـار کـنـد |
| سـحــاب گـردن و گـوش مـخــدرات چــمـن | ز فـیض خـویش پـر از در شـاهـوار کـنـد |
| هزار عـاشـق دلـخـسـتـه را بـه یک نـغـمـه | نـوای بــلـبــل شـوریـده بـی قـرار کـنـد |
| صبـا بـه هرچـه زند دم بـه پـیش لاله و گل | روایــت از نــفــس نــافــه تــتــار کــنــد |
| ز ذوق نــــرگــــس تـــــر آب در دهــــان آرد | اگــر نـگــاه در ایـن نــظــم آبــدار کــنــد |
| چـنار دسـت بـرآورده روز و شـب چـون مـن | دعـای دولـت ســلـطــان کـامـکـار کـنـد |
| در اینچـنین سـره فـصـلی چـگویم آنکس را | که تـرک بـاده جـانبـخش خوشگوار کند |
| کسـیکه بـاده ننوشـد چـه خـوشدلی بـیند | دلیکـه عـشـق نورزد دگـر چـه کـار کـند |
| غـلـام نـرگـس آنـم کـه بــا صــراحــی مـی | گرفتـه دسـت بـتـی بـر چـمن گذار کند |
| گـهی بـه بـوسـه ای از لعـل او شـود قـانع | گهی به نقطه ای از لعلش اختصار کند |
| گـهـی حـکـایت عـیش گـذشـتـه گـوید بـاز | گـهـی شــکــایـت احــداث روزگـار کـنـد |
| دمـی ز نـغــمـه نـی نـالـه حــزیـن شــنـود | دمی بـه سـاغـر می چـاره خـمـار کـند |
| نه همچو من که درونم بسوزد آتش شوق | چـو یاد صـحـبـت یاران غـمـگـسـار کـند |
| کــنـار مـن شــود از خــون دیـده مـالــامـال | دل رمــیـده چــو یــاد دیــار و یـار کــنــد |
| در این غـریبـی و آوارگـی چـنـین کـه مـنـم | مرا بـه لطـف که پـرسـد که اعتـبـار کند |
| عبـید را بـه از این نیست در چنین سختی | کـه تـکـیه بـر کـرم و لطـف کـردگار کـند |
| نـه بــیـش در طـلـب مـال بــی ثــبــات رود | نه اعـتـمـاد بـر این جـاه مسـتـعـار کـند |
| بـه آب تـوبـه ز کـار جـهـان بـشـویـد دسـت | ز تـوشـه درگـذرد گـوشـه اخـتـیـار کـنـد |
| بـه صـدق روی دعـا همـچـو جـبـرئیل امین | بـه سـوی بـارگـه شـاه و شـهریار کـنـد |
| مـگـر عـنـایـت شـاه جــهـان ابــو اسـحـاق | دلـش بـه عـاطـفـت خـود امـیدوار کـنـد |
| جـمـال دنـیی و دیـن آنـکـه آسـمـان بـلـنـد | غــبـــار درگــه او تــاج افــتــخــار کــنــد |
| یـگــانـه حــیـدر ثــانـی کــه در زمـان نـبــرد | ز تــاب حــمــلــه او کــوه زیـنـهـار کــنـد |
| جـهـان پـنـاهـا هـرکـس کـه بــخـتـیـار بــود | دعـای جـان تـو سـلـطـان بـخـتـیار کـند |
| زمـانـه نـام تـو جـمـشـید تـاج بـخـش نـهاد | فلک خـطاب تـو خـورشیدکان یسار کند |
| خــرد چــو بــازو و تــیـغ تــو بــا خــیــال آرد | حــدیـث حــیـدر کـرار و ذوالـفـقـار کـنـد |
| بــه روز مــعــرکــه بــدخــواه در بــرابــر تــو | چـو روبـهیسـت که بـا شـیر کـارزار کند |
| حـسـود جـاه تـو هرگـه کـه پـایه ای طـلبـد | سـیاسـت تـو اشـارت بـه پـای دار کـند |
| هـزار حـاتـم طـی را بــه گـاه فـیـض سـخـا | بـه نـان بـحـر نـوال تـو شـرمـسـار کـنـد |
| نـه جــرم در بــر عــفــو تــو نـاامـیـد شــود | نــه آز بـــر در بـــر تــو انــتــظــار کــنــد |
| ز حـد گذشـت جـسـارت کنون همان بـهتـر | که بـر دعا سخـن خـویش اخـتـصار کند |
| مـدار دولـت ودیـن بــر جـنـاب جـاه تــو بــاد | همیشـه تـا کـه فـلک بـر مدر مدار کـند |
| بــقـای عـمـر تـو چـنـدانـکـه حـصـر نـتـوانـد | هزار سـال مـحـاسـب اگـر شـمـار کـند |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
