بـوسـتـانـبــانـا! حـال و خـبـر بـسـتـان چـیـسـتوندرین بـستـان چـندین طرب مستـان چیستگل سر پـستـان بـنموده، در آن پـستـان چیستوین نواها بـه گل از بـلب…
| بـوسـتـانـبــانـا! حـال و خـبـر بـسـتـان چـیـسـت | وندرین بـستـان چـندین طرب مستـان چیست |
| گل سر پـستـان بـنموده، در آن پـستـان چیست | وین نواها بـه گل از بـلبـل پـردسـتـان چـیست |
| در سروستـان بـازست، بـه سروستـان چـیست | اور مزدسـت، خـجـسـتـه سـر سـال و سـرماه |
| بــاز در زلــف بــنـفــشــه حــرکــات افــکــنــدنــد | دهـن زرد خــجــســتــه بــه عــبــیـر آگــنــدنـد |
| در زنـخـدان سـمـن، سـیـمـیـن چـاهـی کـنـدنـد | بــر ســر نـرگــس مـخــمـور طــلـی پــیـونـدنـد |
| ســرو را ســبــزقــبــایـی بــه مــیـان در بــنـدنـد | بـــر ســر نــرگــس تـــر ســـازنــد از زر کــلــاه |
| ســـنــدس رومــی در نــارونــان پـــوشـــانــدنــد | خــرمــن مــیـنـا بــر بــیـد بــنـان افــشــانـدنـد |
| زنـــدوافـــان بـــهــی زنـــد زبـــر بـــرخـــوانــدنــد | بــلـبــلـان وقـت سـحـر زیـروسـتـا جـنـبــانـدنـد |
| قــمــریــان راه گــل و نــوش لــبـــیــنــا رانــدنــد | صـلـصـلـان بــاغ سـیـاووشـان بــا سـرو سـتـاه |
| دیـــلـــمـــی وار کـــنـــد هـــزمـــان دراج غـــوی | بــر ســر هـر پــرش از مـشــک نـگـاریـده ووی |
| ورشــان نــوحــه کــنــد بـــر ســر هــر راهــروی | بــلـبــل از دور هـمـی گــویـد بــر مـن بــجــوی |
| خـــول طــنــبـــوره کــویــی زنــد و لــاســـکــوی | از درخــتــی بــه درخــتــی شــود و گــویـد: آه |
| فـاخــتــه وقـت ســحــرگـاه کـنـد مـشــغـلـه ای | گــویـی از یـارک بــدمـهـرســت او را گــلـه ای |
| کـــرده پـــنــداری گـــرد تـــلـــه ای هــرولـــه ای | تـا در افـتـاده بـه حـلقـش در مشـکین تـله ای |
| هــر چــکــاوک را رســتــه ز بـــر ســر کــلــه ای | زاغ بــا داغ گــرفــتــه بــه یـکــی کــنـج پــنــاه |
| کبک چون طالب علمست و درین نیست شکی | مـسـالـه خـواند تـا بـگـذرد از شـب سـه یکـی |
| بــســتــه زیـر گـلـو از غـایـه تــحــت الـحــنـکـی | ســاخــتــه پــایــکــهــا را ز لــکــا مــوزگــکــی |
| پــیـرهــن دارد زیـن طــالــب عــلــمــانــه یـکــی | در دو تــیــریـز بــبــرده قــلــم و کــرده ســیــاه |
| هــدهـدک پــیـک بــریـدســت کــه در ابــر تــنــد | چــون بــریـدانـه مـرقــع بــه تــن انـدر فــکــنـد |
| راسـت چـون پــیـکـان نـامـه بــه سـرانـدر بــزنـد | نـامـه گـه بـاز کـنـد، گـه بـه هـم انـدر شـکـنـد |
| بــه دو مـنـقـار زمـیـن چــون بــنـشــیـنـد بــکـنـد | گـویی از سـهـم کـنـد نـامـه نـهـان بـر سـر راه |
| بــه ســمـنـزار درون لــالــه نـعــمـان بــه شــنـار | چــون دواتــی بــسـدیـنـسـت خــراسـانـی وار |
| وان دوات بــسـدیـن را نـه سـرســت و نـه نـگـار | در بــنـش تــازه مــداد طــبــری بــرده بــه کــار |
| چـون ده انـگـشـت دبـیری کـه کـنـد فـصـل بـهار | بــه دوات بــســدیـن انــدر، شــبــگــیـر پــگــاه |
| بــاد خــوشــبــوی دهـد نـرگـس را مـژده هـمـی | کــه گــل ســرخ بــه در آمــد از پــرده هــمــی |
| بــا تــو در بــاغ بــه دیـدار کــنــد وعــده هــمــی | نرگس از شـادی آن وعده، کند سـجـده همی |
| بــه تــکــاپــوی ســحــاب آیــد از جــده هــمــی | بــه لــب بـــاغ، کــنــد در ســلــب بــاغ نــگــاه |
| بــاغ مـعـشـوقـه بـد و عـاشـق او بـوده سـحـاب | خفته معشوق و عاشق شده مهجور و مصاب |
| عـاشـق از غـربــت بــاز آمـده بــا چــشـم پــرآب | دوسـتـگان را بـا سـرشک مژه بـرکرد از خـواب |
| دوســتــگــان دســت بـــرآورده بـــدریــد نــقــاب | از پــس پـــرده بـــرون آمــد بـــا روی چــو مــاه |
| عـاشـق از دور بــه مـعـشـوق خـود انـدر نـگـریـد | بـخـروشید و خـروشـش همه گوشی بـشـنید |
| آتـشـی داشـت بــه دل، دسـت زد و دل بــدریـد | تــا بــه دیـده بــت او آتــش پــنـهـانــش بــدیـد |
| آب حـیـوان ز دو چــشـمـش بــدویـد و بــچـکـیـد | تــا بــرســت از دل و از دیـده مـعـشـوق گـیـاه |
| هـمـچـنـیـن مـاه دو، سـر از بـر بـالـینـش یـافـت | گـه و نـاگـاه چـنـیـن دل بــدریـد و بــشـکـافـت |
| عــاشــق از دور بــدیـد و بــدویـد و بــشــتــافـت | تــا دل و دیـده و تــا تــنـش ازو گــرم بــیـافــت |
| تـا کـه خـورشـید فـراز آمد و بـر دوسـت بـتـافـت | بــشـدش کـالـبــد از تـابــش خـورشـیـد تـبــاه |
| ایـنـهـمــه زاری عــاشــق بــنــمــود و نـنـهـفــت | هـیـچ مـعـشـوقـه او را دل و دیـده نـشــکـفـت |
| سـاعـتـی بـا او ننشـسـت و نیاسـود و نـخـفـت | نـشــدش کــالــبــد از زاری و ز فــرقــت زفــت |
| اینچـنین سنگدلی، بـی حـق و بـیحـرمت جـفت | شــاه مـســعـود مـبــیـنـاد و مـیـفـتــاد بــه راه |
| مـلـکـی کـش مـلـکـان بـوسـه بـه اکـلـیـل زنـنـد | مــیـخ دیـوار ســراپــرده بــه صــد مــیـل زنـنــد |
| چــون بــه لــشــکــرگــه او آیــنــه پــیــل زنــنــد | شــاه افــریـقــیـه را جــامــه فــرونــیـل زنــنــد |
| چــون رســولـانـش ده گـام بــه تــعـجــیـل زنـنـد | قـیـصــر از تــخــت فـرو گـردد و خــاقـان از گـاه |
| مـلــکــی کــو مـلــکــان را ســر مـایـه شــکــنـد | لـشـکـر چـیـن و چـگـل را بـه طـلـایـه شـکـنـد |
| گـرز او مـغــفـر چــون ســنـگ صــلـایـه شــکـنـد | در سـرش مغز، چـوخـایسـک که خـایه شـکند |
| همـچـو خـورشـید کـجـا لـشـکـر سـایه شـکـنـد | لـشـکـر دشـمـن بـه زین شـکـنـد شـاهنشـاه |
| پـادشـاهـی کـه بـه رومـش در صـاحـب خـبــران | پــیـش او صـف ســمـاطـیـن زده زریـن کـمـران |
| رای کـرده سـت کـه شـمـشـیر زند چـون پـدران | که شود سـهل بـه شمشیر گران شـغل گران |
| بــامـدادی کـه زمـیـن بـوسـه دهـنـدش پـسـران | چـهـل و انـد مـلـک بــیـنـی بــا خـیـل و سـپـاه |
| چـون مـلـک بـا مـلـکـان مـجـلـس می کـرده بـود | پــیـش او بــیـسـت هـزاران بــت نـوبــرده بــود |
| چـون سـپـه را بـه سـوی دشت بـرون بـرده بـود | گـرد لـشـکـر صـد و شـش میل سـراپـرده بـود |
| چــون ســواران ســپـــه را بـــه هــم آورده بـــود | بـیسـت فـرسـنگ زمین بـیش بـود لشـکـرگـاه |
| گــر هـمـی فــرعــون قــوم ســحــره پــیـش آرد | رســن و رشــتــه جــنـبــیـده بــه مـار انـگــارد |
| بــالــلـه و بــالـلـه و بــالـلـه کــه غــلــط پــنـدارد | مـار مـوسـی هـمـه سـحــر و سـحــره اوبــارد |
| میر موسـی اسـت که شمشیر چـو ثـعبـان دارد | دسـت ابـلـیـس و جـنـودش کـنـد از مـا کـوتـاه |
| قـــوم فـــرعـــون هــمـــه را در بـــن دریــا رانـــد | آنـگـهـی غــرقــه کــنـدشــان و نـگـون گـردانـد |
| گــر بـــتــرســنــدی و فــرعــون خــدا را خــوانــد | جــبــرئیـل آیـد و خــاکـش بــه دهـن افـشـانـد |
| انـــــدر آن دریــــا وان آب و وحـــــل درمـــــانـــــد | کــه بــرون آمـد از آنـجــا، نـتــوانـد بــه شــنـاه |
| مــلــکــا در مــلــکــی فـــر هــمــایــســـت تـــرا | تـا بـه جـایسـت جـهان، ملک بـه جـایست تـرا |
| بــســتــان مـلـک هـر اقـلـیـم کـه رایـســت تــرا | کــه خــداونــد جــهــان راهــنــمــایـســت تــرا |
| ایـن ولــایـت ســتــدن حــکــم خــدایـســت تــرا | نــبــود چــون و چــرا کــس را بـــا حــکــم الــه |
| ایـــزد امـــروز هـــمـــه کـــار بـــرای تـــو کـــنـــد | هـمـه عــالـم بــه مـراد و بــه هـوای تــو کــنـد |
| از لـطـف هـر چــه کـنـد بــا تــو سـزای تــو کـنـد | زانـکـه ضـایع نـکـنـد هر چـه بـه جـای تـو کـنـد |
| هـمــه شــاهـان را خــاک کــف پــای تــو کــنــد | از بـــلـــاد خـــتـــن و بـــادیـــه زنـــگ و هـــراه |
| تــا جــهـان بــاشــد جــبــار نــگــهـبــان تــو بــاد | بــخـت مـطـواع تـو و چـرخ بــه فـرمـان تـو بــاد |
| بــرکــت عــمــر تــو و مــال تــو و جــان تــو بـــاد | امـر امـر تـو و سـلـطـان همه سـلـطـان تـو بـاد |
| قـاف تــا قـاف هـمـه مـلـک جــهـان زان تــو بــاد | خـود همین دان کـه بـود «ارجـو» ان شـاء الـله |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
