سـاقـیـا مـوسـم عـیـش اسـت بــده جـام شـرابلـطـف کـن بـسـتـه لـبــان را بـه زلـالـی دریـابقــدح بـــاده اگــر هــســت بـــه مــن ده تــا مــندر سـر بـ…
| سـاقـیـا مـوسـم عـیـش اسـت بــده جـام شـراب | لـطـف کـن بـسـتـه لـبــان را بـه زلـالـی دریـاب |
| قــدح بـــاده اگــر هــســت بـــه مــن ده تــا مــن | در سـر بـاده کـنـم خـانـه هسـتـی چـو حـبـاب |
| در حـسـاب زر و سـیـم اسـت و غـم داد و سـتــد | کـوربــخـتــی کـه نـدارد خــبــر از روز حــسـاب |
| بــر کـسـم هـیـچ حــسـد نـیـسـت خـدا مـیـدانـد | جـز بـر آن رند کـه افـتـاده بـود مسـت و خـراب |
| هـرکـه را آتــش ایـن روزه سـی روزه بــسـوخــت | مرهمش شمع و شرابست و دوا چنگ و رباب |
| وانـــکـــه امـــروز عـــذاب رمـــضـــان دیـــده بـــود | مـن بــر آنـم کـه بــه دوزخ نـکـشـد بــار عـذاب |
| بــــاده در جــــام طـــرب ریـــز کـــه شـــوال آمـــد | مــوســـم وعــظ بـــشـــد نــوبـــت قــوال آمــد |
| وقــت آنـســت دگـر بــاره کـه مـی نـوش کــنـیـم | روزه و وتـــر و تـــراویــح فـــرامـــوش کـــنــیــم |
| پـــایــکـــوبـــان ز در صـــومـــعـــه بـــیـــرون آئیــم | دسـت بـا شـاهد سـرمسـت در آغـوش کـنیم |
| ســر چـــو گــل در قــدم لــالــه رخـــان انــدازیــم | جــان فــدای قــد حــوران قــبــا پــوش کــنـیـم |
| شـیـخـکـان گـر بــه نـصـیـحــت هـذیـانـی گـویـنـد | مـا بـه یک جـرعـه زبـان همـه خـامـوش کـنـیم |
| چـــنــد روی تـــرش واعـــظ نــاکـــس بـــیــنــیــم | چــنــد بــر قــول پــراکــنــده او گــوش کــنـیـم |
| جــام زر بــر کــف و از زال زر افــســانـه مــخــوان | تـا بـه کـی قـصـه کـاووس و سـیـاووش کـنـیـم |
| لــلــه الــحــمـد کــه مــا روزه بــه پــایـان بــردیـم | عـیـد کـردیـم و ز دسـت رمـضـان جـان بــردیـم |
| دل بــه جــان آمـد از آن بــاد بــه شـبــهـا خـوردن | در فــرو کــردن و تــرســیـدن و تــنـهـا خــوردن |
| چـه عـذابـیـسـت هـمـه روزه دهـان بــر بــسـتـن | چـه بـلائیست بـه شب شربـت و حـلوا خوردن |
| زشت رسمی است نشستن همه شب با عامه | هـم قـدح گـشـتــن و پــالـوده و خـرمـا خـوردن |
| مــدعـــی روزم اگــر بـــوی دهــن نــشـــنــیــدی | شــب نـیـاســود مـی از بــاده حــمـرا خــوردن |
| فــرصــت بــاده یـکــمــاهــه ز مــن فــوت شــدی | گـر نـشـایـســتــی بــا مـردم تــرســا خــوردن |
| رمـضـان رفـت کـنـون مـا و از ایـن پــس هـمـه روز | بــــاده در بــــارگـــه خـــواجـــه والـــا خـــوردن |
| صـاحــب سـیـف و قـلـم پــشـت و پــنـاه اســلـام | رکـن دین خـواجـه مـا چـاکـر خـورشـیـد غـلـام |
| خــســروا پــیـش کـه ایـن طــاق مـعــلـی کـردنـد | ســقــف ایـن طــارم نـه پــایـه مــیـنــا کــردنـد |
| هـرچـه بــخـت تـو طـلـب کـرد بــدو بــخـشـیـدنـد | هـرچـه اقـبــال تـو مـیـخـواسـت مـهـیـا کـردنـد |
| جــود آواره و مــرضــی ز جــهـان گــم شــده بــود | بــازو و کــلـک تــو ایـن قــاعــده احــیـا کــردنـد |
| پــادشـاهـان بــه حـریـم تــو حـمـایـت جـسـتــنـد | شــهـریـاران بــه جــنــاب تــو تــولــی کــردنــد |
| از دم خــلــق روانــبـــخــش تــو مــی بـــایــد روح | آن روایـت کــه ز انـفــاس مــســیـحــا کــردنــد |
| چـــرخ را تـــربـــیــت اهــل هــنــر رســـم نــبـــود | ایـن حــکــایـت کــرم جــود تــو تــنـهـا کــردنــد |
| ای ســـراپـــرده هــمــت زده بـــر چـــرخ بـــلــنــد | امـرت انـداخــتــه در گـردن خــورشـیـد کـمـنـد |
| تــا زمــیـن اســت زمــان تــابــع فــرمــان تــو بــاد | گـوی گـردان فــلـک در خــم چــوگــان تــو بــاد |
| والــی کــشـــور هــفـــتـــم کــه زحـــل دارد نــام | کـمـتــریـن هـنـدوی چـوبــک زن ایـوان تـو بــاد |
| شـیر گـردون کـه بـدو بـازوی خـورشـیـد قـویسـت | بــنـده حـلـقـه بـه گـوش سـگ دربــان تـو بــاد |
| تـــیــر کــو نــاظـــر دیــوان قــضـــا و قــدر اســـت | از مــقــیــمــان در مــنــشــی دیــوان تــو بـــاد |
| جــام جــمـشـیـد چـو در بــزم طـرب نـوش کـنـی | زهـره خـنـیـاگـر و بــرجـیـس ثـنـاخـوان تـو بــاد |
| روز عــیـد اســت طــرب ســاز کـه تــا کـور شــود | خـصـم بـد گـوهـر بـدکـیـش کـه قـربـان تـو بـاد |
| مــدت عــمــر تـــو از حـــد و عـــدد بـــیــرون بـــاد | تـــا ابـــد دولــت اقــبـــال تـــو روز افــزون بـــاد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج











