فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 28 تیر 1403

در مدح امیر ابویعقوب یوسف بن ناصرالدین سبکتگین

بـــاغ دیــبـــا رخ پـــرنــد ســـلـــبلعـبـگر گشـت و لعبـهایش عجـبگــه دهــد آب را زگــل خـــلــعـــتگــاهــی از آب لــالــه را مــرکـــبگـه بــهـشـت…

بـــاغ دیــبـــا رخ پـــرنــد ســـلـــبلعـبـگر گشـت و لعبـهایش عجـب
گــه دهــد آب را زگــل خـــلــعـــتگــاهــی از آب لــالــه را مــرکـــب
گـه بــهـشـتــی شـود پــر از حـوراگـه سـپـهـری شـود پـر از کـوکـب
بــیـرم ســبــز بــر فــکـنـده بــلـنـدشـاخ او کـرده بـسـدین مشـجـب
بوستان گشت چون ستبـرق سبزآسـمان گشـت چـون کبـود قصـب
حــسـد آیـد هـمـی ز بــس گـلـهـاآسـمـان را ز بــوسـتـان هـر شـب
حــسـد آیـد هـمـی ز بــس گـلـهـاآسـمـان را ز بــوسـتـان هـر شـب
آب همـرنـگ صـنـدل سـوده سـتخــاک هـمـبــوی عـنـبــر اشـهـب
سبزه گشت از در سماع و شرابروز گـشــت از در نـشــاط و طـرب
هـر گــلـی را بــشــاخ گـلـبــن بــرزنـد بــافـیـسـت بــا هـزار شـغـب
بــلـبــلــان گــویـیـا خــطــیـبــانـنـدبـر درخـتـان همـی کـنـنـد خـطـب
بـــاز بـــر مــا وزیــد بـــاد شــمــالآن شـمال خـجـسـتـه پـی مرکب
بــوســتــان شــکــفــتــه پــنـداریدارد از خــلــعــت امــیــر ســلــب
مــیــر یـوســف بــرادر ســلــطــاننـاصــر عــلــم و دســتــگــیـر ادب
جـود را عـنـصـرسـت وقـت نـشـاطعــفـو راگـوهـرســت گـاه غـضــب
خـــشـــم او بـــرنــتـــابـــدی دریــاگـر بــرو حـلـم نـیـسـتــی اغـلـب
وقت فخر و شرف سخـاوت و جـودبــه دل و دسـت او کـنـنـد نـسـب
از کـف او چــنـان هـراســد بــخــلکـه تــن آسـان تـنـدرسـت از تــب
زانکه همرنگ روی دشمن اوسـتنــنــهــد در خــزانــه هـیـچ ذهــب
خـواسـتـه بـدهد و نخـواهد شـکـرایـن صـوابــسـت و آن دگـر اصـوب
ای تـرا مـردمی شـریعـت و کـیشای تـــرا جــود مــلــت و مــذهــب
زر چو کاهست و دست راد تـو بـادپــیـشــگــاه خــزانــه تــو مــهــب
خـلـق را بــرتــر از پــرسـتــش تــونیست چیزی پس از پرستش رب
هر که را دسـتـگاه خـدمت تـستبـس عجب نیست گر بـود معجب
بـا همه مهتـران یکیست بـکسـبهر کـه را خـدمـتـت بـود مکـسـب
از پـــی خـــدمـــت مـــبـــارک تـــومـهـتــران کـهـتــری کـنـنـد طـلـب
مـر تــرا مـعـجــزاتــهـای قـویـسـتزیـر شـمـشـیـر تـیـز و زیـر قـصـب
روز هـیـجـا کـه بــرکـشـی ز نـیـامخـنـجـری چـون زبـانـه یی ز لـهب
نـشــنـاســد ز بــس طـپــد مـریـخکـه حـمـل بـرج اوسـت یا عـقـرب
هر کجـا جـنگ ساخـتـی بـر خـونبـــــتــــوان رانــــد زورق و زبــــزب
هر که بـا تـو بـجـنگ گشـت دچـاربــا ظـفـر نـزد او یـکـیـسـت هـرب
دشــمـنـت هـر کــجــا نـگـاه کـنـدیـا نـهـان جـای اوسـت یـا مـهـرب
مـسـکـن دشـمـن تــو بــود و بــودهـر زمــیـنـی کــز او نــرویـد حــب
ای بآزادگـــی و نـــیـــکـــخـــویــینه عـجـم چـون تـو دیده و نه عرب
آنچـه تـو کـرده ای بـه اندک سـالانـدر اخـبـار خـوانده نیسـت وهب
بـــازگــیــری بـــتــیــغ روز شــکــارکـرگ را شـاخ و شـیـر را مـخـلـب
بــاز کـردی بــتــیـغ وقــت شــکــارپـیل را ناب و اسـتـخـوان و عصـب
جـز تـو نـگـرفـت کـر گـرا بــکـمـنـدای تــرا مــیـر کــرگ گــیـر لــقــب
بــس مـبــارز کـه زیـر گـرز تــو کـردپـشـت چـون پـشـت مردم احـدب
کــشــتــن شــیــر شــرزه تــبـــتچـشم زخـم تـو شـاه بـود سـبـب
تـا بـود سـیـسـتـان بــرابـر بـسـتتــابــود کــش بــرابــر نــخــشــب
تـا بـبـحـر انـدرسـت وال و نـهـنـگتـا بـگـردون بــرسـت رأس و ذنـب
شـادمـانـه زی و تـن آسـان بــاشبـــعـــدو بـــاز دار رنـــج و تـــعـــب
ســال امــســال تــو ز پـــار اجــودروز امــــروز تــــو ز دی اطــــیــــب
مـی سـتـان از کـف بــتـان چـگـللـاله رخـسـار و یاسـمین غـبـغـب
آنکه زلفش چـو خـوشه عنبـسـتلـبــش از رنـگ هـمـچـو آب عـنـب
دایـم از مـطـربــان خـویـش بــبــزمغـزل شــاعــران خــویـش طــلـب
شـاعـرانـت چـو رودکـی و شـهـیدمطربـانت چـو سـرکش و سـرکب

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج