ای بـت لبـت ملیست که آن را خمار نیستوی مه رخـت گلیست که رستـه ز خـار نیستدیده ست کس گلی و ملی چون رخ و لبتکـانـرا چـنین کـه گـفـتـم خـار و خـمـار نیسـ…
| ای بـت لبـت ملیست که آن را خمار نیست | وی مه رخـت گلیست که رستـه ز خـار نیست |
| دیده ست کس گلی و ملی چون رخ و لبت | کـانـرا چـنین کـه گـفـتـم خـار و خـمـار نیسـت |
| آورد نـــوبـــهـــار بـــتـــان را و هـــیـــچ بـــت | مـانـنـد تــو بــه خــوبــی در نـوبــهـار نـیـســت |
| ســرو و چــنـار یـا زان در هـر چــمـن ولـیـک | بـا حـسـن و زیب قـد تـو سـرو و چـنـار نیسـت |
| ای قــنـدهـار گــشــتــه ز تــو جــایـگــاه تــو | والـلـه کـه لـعـبـتـی چـو تـو در قـندهار نیسـت |
| مـنـت خـدای را کـه زمـانه بـه کـام مـاسـت | و امــروز روز دولــت مــا را غـــبـــار نــیــســـت |
| در عـدل مـی چـمیم کـه عـدل اخـتـیار کـرد | شـاهـی کـه از مـلـوک جـز او اخـتـیار نـیسـت |
| سـلطـان یمین دولـت بـهرام شـاه کـوسـت | شـاهی کـه در زمـانه ز شـاهانـش یار نیسـت |
| آن شــهـریـار شــهـر گـشــای مـلـوک بــنـد | کـامـروز مـثـل او بـه جـهـان شـهـریـار نـیسـت |
| هسـت او یمـین دولـت و اندر حـصـار مـلـک | چـون بـنـگـرنـد جـز فـلـک او را یـسـار نـیـسـت |
| ای خـسـرو زمـانـه کـه بــاشـد ز خـسـروان | کـاندر جـهان رضـای تـو را جـان سـپـار نیسـت |
| تـو رسـتـمـی و بـاره تـند تـو هسـت رخـش | تــو حـیـدری و تـیـغ تـو جـز ذوالـفـقـار نـیـسـت |
| یـک پـی زمـیـن نـمـانـد کـه از زخـم تـیـز تـو | از خــون کـنـار خــاک چــو دریـا کـنـار نـیـســت |
| بـی مغز دشمن تو در او نیست هیچ دشت | بـی خـون دشـمـن تـو در او هیچ غـار نـیسـت |
| از بـهـر مـلـک تـوسـت جـهـان پـایدار و بـس | زین پـس نـگـویـد آنـکـه جـهـان پـایـدار نـیسـت |
| چـون کـوه یافـت اسـت ز تـو ممـلـکـت قـرار | چـون بـاد بـیش دشـمـن دین را قـرار نـیـسـت |
| تـــا اســـتـــوار دیــد تـــو را در مــصــاف رزم | بـر جـان و عـمـر دشـمـن تـو اسـتـوار نـیـسـت |
| هستـی سوار و ملک و چنانی که پـیش تـو | خـورشـیـد بـر سـپـهـر چـهـارم سـوار نـیـسـت |
| تـــابـــنــده آفــتــاب کــنــد روی در حــجــاب | روزی کــه بــنـدگـان تــو گـویـنـد بــار نـیـســت |
| مـلــک افــتــخــار کــردی و امــروز مـلــک را | جــز جــاه و دولـت تــو شـعـار و دثــار نـیـسـت |
| پـیوسـتـه نهمـت تـو شـکـار اسـت و کـارزار | دانـی کــه گـاه جــنـگ و گـه کــارزار نـیـســت |
| دل در شــکــار شــیـر مـبــنـد از بــرای آنـک | یـک شـیـر نـر ز بــیـم تــو در مـرغـزار نـیـسـت |
| گـر گـه گـهـی بــه چــوگــان بــازی روا بــود | گـر چــه ز بــرف روی زمـیـن آشـکـار نـیـســت |
| مقصـور شـد بـر آنکه نشـینی و می خـوری | بی می بدان که جان و روان شاد خوار نیست |
| جان خواستار می شد بـی شک ز بـهر آنک | می جـز نشاط را بـه جـهان خـواسـتـار نیست |
| مجـلس فروختـه شود از می بـه روز و شب | مـی آتـشـی ات روشـن کـانـرا شـرار نـیـسـت |
| مجـلس چـو لـاله زار کـند جـام می بـه رنگ | گـر چــه هـنـوز وقـت گـل و لـالـه زار نـیـســت |
| بــوس و کـنـار بــایـد و دل شـادمـان از آنـک | جـز وقـت شـادمـانـی و بـوس و کـنـار نـیسـت |
| ای پــیـشــوا و قـبــلـه خــود امـیـدوار بــاش | کـز عـمـر خـویش دشـمـنـت امـیـدوار نـیسـت |
| مـی خــورد بــایـد وز لـب مـیـگـســار نـقــل | زیـرا کـه نـقـل بــه ز لـب مـیـگـســار نـیـســت |
| ایـــن داور زمــــانـــه مـــلــــوک زمــــانـــه را | جــز بــر ارادت تــو مــســیـر و مــدار نـیـســت |
| پــیــراروپــار بـــنــده ز جــان نــاامــیــد بـــود | وامـسـال حـال بــنـده چـو پـیـراروپــار نـیـسـت |
| کـس را چـنان کـه امروز این بـنده تـوراسـت | جـاه و مـحـل و مـرتـبــت و کـار و بــار نـیـسـت |
| هر مجـلسی ز رای تـو او را کرامتـی اسـت | هر هفـتـه از تـو بـی صـلـت صـد هزار نـیسـت |
| از داده تـو اکـنـون چـنـدان کـه بـنـده راسـت | کـس را یسـار و مـال و ضـیاع و عـقـار نـیسـت |
| عـمـر تــو بــاد بــاقـی چــنـدان کـه چــرخ را | چـون عـمر و ملک تـو بـه جـهان یادگار نیسـت |
| بــر تـخـت مـلـک بــادی تــا حـشـر تــاجـدار | کــامـروز در زمـانـه چــو تــو تــاجــدار نـیـســت |
| ویـن روزگـار مـلـک تــو پــایـنـده بــاد از آنـک | انـدر زمـانـه خــوشـتــر از ایـن روزگـار نـیـسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
