شــد پــرنـگــار ســاحــت بــاغ ای نـگــار مـندر نــوبــهــار مــی بـــده ای نــوبــهــار مــنمـن در خـمـار هجـر تـو نـابـوده مـسـت وصـلتـو مـی کـنی ب…
| شــد پــرنـگــار ســاحــت بــاغ ای نـگــار مـن | در نــوبــهــار مــی بـــده ای نــوبــهــار مــن |
| مـن در خـمـار هجـر تـو نـابـوده مـسـت وصـل | تـو مـی کـنی بـلـب بـتـر از مـی خـمـار مـن |
| شــد بـــاغ لــالــه زار و گــر نــیــز کــم شــود | ای لــالــه زار بـــاغ تـــویــی لــالــه زار مــن |
| زلـف تــو بــی قـرار و دلـم گـشـتـه بــی قـرار | زیـن هــر دو بــی قــرار بــبــردی قــرار مــن |
| گـویی کـه سـال و ماه بـه هم عـهد کـرده اند | آن بـــی قـــرار زلــف و دل بـــی قـــرار مــن |
| گل گـشـت خـار گـشـت مرا هجـر و وصـل تـو | ای وصـل تــو گـل مـن و هـجـر تــو خـار مـن |
| مـی ده مـیی کـه غـم نـخـورم هیچ تـا تـویی | در عـمـر غـمـگـســار مـن و مـیـگـسـار مـن |
| گشتـه سـت تـخـت و ملک ز بـهرامشاه شاد | تـا تـخـت و مـلـک بــاشـد بـهـرام شـاه بــاد |
| آمــد بـــه ســوی بـــاغ درود و ســـلــام مــی | جـــام مــی آر کآمــد هــنــگــام خــام مــی |
| از بــهـر ســور بــاغ کـه کـرد دســت نـوبــهـار | آیــد هــمــی بــلــهــو نــویــد و خــرام مــی |
| در پـوسـت می نگنجـد گـل تـا بـه گـل رسـید | بــر لـفـظ بــاغ وقـت صـبــوحــی پــیـام مـی |
| گر پـخـتـه ای بـه عقل می خـام خـواه از آنک | رامــش نـخــیـزدت مــگــر از ذات جــام مـی |
| مـی اصــل شــادی آمـد خــیـز ای غـلـام مـن | مـی ده مـرا بـه شـادی ای مـن غـلـام مـی |
| کام می آن بـود که تـو بـاشی همیشه شـاد | باشی همیشه شاد چو باشی به کام می |
| مـی را عـزیـز بــدار و بـه چـشـم خـرد بــبـیـن | در بـــزم شـــاه عــالــم عــز و مــقــام مــی |
| گشتـه سـت تـخـت و ملک ز بـهرامشاه شاد | تـا تـخـت و مـلـک بــاشـد بـهـرام شـاه بــاد |
| تـــا تـــو بــــتـــاب کـــردی زلـــف ســـپــــاه را | در تـو بــمـانـد چـشـم بـه خـوبـی سـیـاه را |
| ای رشـک مـهـر و مـاه تـو گـر نـیـک بــنـگـری | در مـهـر و مـاه طــیـره کـنـی مـهـر و مـاه را |
| گـر هـیـچ بـایـدت کـه شـوی مـشـک بـوی تـو | یــکــبــار بــرفــشــان ســر زلــف ســیــاه را |
| شــادی و خــرمــی کــن کــامــروز در جــهـان | شــادی و خــرمــیـســت دل نــیـکــخــواه را |
| گـردون بـه تـخـت و مـلـک همـی تـهنیت کـند | ســلــطــان مــلــک پــرور بـــهــرامــشــاه را |
| جـمشید خـسـروان شـد و خـورشید آسـمان | بـــوســـد زمــیــن درگـــه او عـــز و جـــاه را |
| تــاج و کـلـاه ســر بــه فـلـک بــر کـشــیـد ازو | کآراســـت عــز و مــلــکــش تـــاج کــلــاه را |
| گشتـه سـت تـخـت و ملک ز بـهرامشاه شاد | تـا تـخـت و مـلـک بــاشـد بـهـرام شـاه بــاد |
| ای آفـــتـــاب دولـــت بـــر آســـمــان مــلـــک | وز طـلـعـت تــو روشـن گـشـتــه روان مـلـک |
| تـــا ابـــروار بـــارد دســـت تـــو بـــر جـــهـــان | خـرم چـو بـوستـان شد و تـو بـوستـان ملک |
| قـــوت گـــرفـــت و قـــوت او بـــاد بـــر فـــزون | از عـون و رای پــیـر تــو بــخـت جـوان مـلـک |
| چـون داسـتـان مـلـک نـهاد این جـهان همـی | بــر نــام تــو نــهـاد ســر داســتــان مــلــک |
| تــا پــای تــو بــســود بــه دولـت رکـاب فـتــح | در دســت تــو نـهـاد جــلـالـت عـنـان مـلـک |
| ســر در کـشـیـد فـتــنـه و روی جــهـان نـدیـد | تــا شـد زدوده خـنـجـر تـو پــاسـبــان مـلـک |
| صاحـبـقران تـو بـاشی و هستـی و هیچ وقت | جـز بـا تـو چـشـم مـلـک نـبـیند قـران مـلـک |
| چـون بـر فـلـک دعـای تـو گـوید هـمـی مـلـک | انـدر جــهـان ثــنـای تــو گــویـد زبــان مـلـک |
| گشتـه سـت تـخـت و ملک ز بـهرامشاه شاد | تـا تـخـت و مـلـک بــاشـد بـهـرام شـاه بــاد |
| ای پــادشــاه دولــت دیـن را یــمــیـن تــویـی | ای شــهـریـار مـلــت حــق را امـیـن تــویـی |
| آبــاد و خــرم اســت ز جــاه تــو مـلـک و دیـن | زیـرا کـه ایـن و آن را پـشـت و مـعـین تـویی |
| روی زمـیـن چـو خـلـد بـریـن شـد ز نـیـکـویـی | از فـخــر آنـکـه خــســرو روی زمـیـن تــویـی |
| نیک و بـعـد عـدو و ولـی مـهر و کـین تـوسـت | چـون نـیـک بـنـگـریـم سـپـهـر بــریـن تـویـی |
| ایـزد تـو را بــه مـلـک جـهـان بــرگـزیـد از آنـک | انـدر جـهـان مـلـک ز شـاهـان گـزیـن تـویـی |
| دولـت بـدان مسـلط گـشـتـه سـت بـر جـهان | کـانـدر عـزیـز خـاتــم مـلـکـت نـگـیـن تـویـی |
| گــویـنــد هـفــت کــشــور زیـر نـگــیـن کــنــد | شـاهی ز اصـل و نسـل یمینی و این تـویی |
| انـدر جـهـان نـخـواهـد بــودن پـس از تـو شـاه | ای شـاه تــا قـیـامـت شـاه پــسـیـن تـویـی |
| گشتـه سـت تـخـت و ملک ز بـهرامشاه شاد | تـا تـخـت و مـلـک بــاشـد بـهـرام شـاه بــاد |
| چـون در کف تـو کـشـت کـشـیده حـسـام تـو | آمــد بــه گــوش دولــت عــالــی پــیــام تــو |
| هنگام حمله خواست که ناگه به ذات خویش | بــی دســت تــو بــرآیــد تــیـغ از نــیــام تــو |
| از خـون سـرکـشـان ویلـان شـد عـقـیق رنـگ | انــدر کــف تــو خــنــجــر الــمــاس فــام تــو |
| اقـبــال دســت مـلـک روان کـرد هـر ســویـی | مـنـشـورهـا نـوشـت جــهـان را بــه نـام تــو |
| در بــارگـاه مـلـک مـیـان بــســت و ایـســتــاد | بـــر طـــاعـــت تـــو دولـــت پـــدرام رام تـــو |
| در دهر داد دین ز تـو آسـوده شـد که هسـت | از بـــهــر دیــن و داد قـــعـــود و قــیــام تـــو |
| انـدر زمـانـه حـاصـل گـشـتـه ز جـود تــوسـت | هـر کــام دل کــه بــاد زمــانـه بــه کــام تــو |
| گشتـه سـت تـخـت و ملک ز بـهرامشاه شاد | تـا تـخـت و مـلـک بــاشـد بـهـرام شـاه بــاد |
| شـاهـا همـیشـه مـهر سـپـهر افـسـر تـو بـاد | مـاه دو هـفـتـه چـتـر شـده بــر سـر تـو بــاد |
| از خــدمــت تــو حــاجــت شــاهـان روا شــود | تـا هسـت کـعـبـه کعـبـه شـاهان در تـو بـاد |
| اندر جـهان چـو خـنـجـر بـرهان مـلـک تـوسـت | بــرهـان مـلـک در کـف تــو خـنـجــر تــو بــاد |
| یاری گـری تـو خـلـق جـهان را بـا مـن و عـدل | ایـزد بــهـر چــه خـواهـی یـاری گـر تــو بــاد |
| اقــــبــــال آســــمـــانـــی و تأیـــیـــد ایـــزدی | هر سـو که قـصـد و عـزم کنی رهبـر تـو بـاد |
| تــا بــر سـپــهـر اخـتــر بــاشـد هـمـه سـعـود | سـرمـایـه سـعـود ســپــهـر اخــتــر تــو بــاد |
| فخـر سخـا ز دسـت سخـا کستـر تـو خـاست | عـــز هـــنـــر ز رای هـــنـــر پـــرور تـــو بـــاد |
| گـردون بـه امـر و نـهـی کـهـین بـنـده تـو شـد | گیتـی بـه حـل و عـقـد کـمین چـاکـر تـو بـاد |
| گشتـه سـت تـخـت و ملک ز بـهرامشاه شاد | تـا تـخـت و مـلـک بــاشـد بـهـرام شـاه بــاد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج











