قالب شعر: شعر نیمایی

بر درخت آرزوهایم
تیشه‌ای فروریخت،
عشق تو را
در سایه‌اش پروراندم.
تکه‌های قلبم
زیر تبر سرد
خوابیده‌اند،
و واژه‌ها
هنوز در جستجوی سایه‌ام.
نور یخ‌زده‌ای
بر دلتنگی‌ام می‌تابد؛
می‌سپارم باد را به شانه‌ام.
کلمات
از دل‌های یخی
تبر می‌سازند،
و من
آهنگ این شب سرد را
بر گوش صبح می نوازم
درختی شاید
از من بروید.