قالب شعر: شعر سپید

ساقه های کلاس

دیوارهایش را

تعارف

ساعت

درسِ سقوط را

دوره

دانشجویان

با تسبیحِ سیگار

در دهانِ پنجره‌ها

سرفصل‌های لذت را

ورق می‌زنند

پایان‌نامه‌ها

بوی عرقِ ارزان می‌دهند

کتابخانه‌ها

کمدهای پوسیده‌ی اعتراف‌اند

پرسشِ فلسفی

در سطل زباله‌ی

آیین‌نامه ی آموزشی

می لنگد

با کارتِ دانشجویی هار

و طناب ِ جشنواره‌ی دروغ

به راهرویی با سقف آویزان

برگشتم

استادِ ادبیات

با صدایی شبیه

دهانِ مشت‌خورده‌ی تاریخ

عروض معروض می‌کرد

نیمکت‌ها

برهنه‌تر از پاهایِ خیابان

امتحانِ پایان‌ترم

پرچمِ بوسه‌های قاچاق را می‌لرزاند

همه پاس شدند

وقتی سقوط

مدرکِ رسمی داشت