مـصـطـفـا جــایـی فـرود آمـد بــه راهگــفــت آب آرنــد لــشــگــر را ز چـــاهرفــت مــردی بـــازآمــد پــر شــتــابگفـت پـر خـونسـت چـاه و نیسـت آبگـف…
| مـصـطـفـا جــایـی فـرود آمـد بــه راه | گــفــت آب آرنــد لــشــگــر را ز چـــاه |
| رفــت مــردی بـــازآمــد پــر شــتــاب | گفـت پـر خـونسـت چـاه و نیسـت آب |
| گـفــت پــنـداری ز درد کــار خــویـش | مرتـضـی در چـاه گفت اسـرار خـویش |
| چـاه چـون بـشـنـید آن تـابـش نـبـود | لـاجـرم چـون تــو شـدی آبــش نـبــود |
| آنـک در جـانـش چـنـیـن شـوری بـود | در دلــش کــی کــیــنــه مــوری بـــود |
| در تـعـصـب مـی زند جـان تـو جـوش | مـرتـضـا را جـان چـنین نـبـود خـمـوش |
| مـرتـضـا را می مکـن بـر خـود قـیاس | زانک در حق غرق بود آن حق شناس |
| هم چـنان مـسـتـغـرق کـار اسـت او | وز خـــیــالـــات تـــو بـــی زارســـت او |
| گـر چـو تـو پـر کـینه بـودی مـرتـضـی | جـنگ جـسـتـی پـیش خـیل مصطفی |
| او ز تــو مــردانــه تــر آمــد بـــســی | پـس چـرا جـنـگـی نـکـرد او بـاکـسـی |
| گر بـه ناحـق بـود صـدیق ای عـجـب | او چـو بـر حـق بـود حـق کـردی طـلب |
| پــیـش حــیـدر خـیـل ام الـمؤمـنـیـن | چـون نه بـر منوال دین جـسـتـند کـین |
| لاجـرم چون دید چندان جـنگ و شور | دفــع کــرد آن قــوم را حــیــدر بــه زور |
| وانـک بــا دخـتــر تــوانـد جــنـگ کـرد | دانـــد او ســـوی پـــدر آهــنــگ کـــرد |
| ای پـسـر تـو بـی نـشـانی از عـلـی | عــیــن و یــا و لــام دانــی از عـــلــی |
| تـو ز عشق جـان خـویشی بـی قرار | واو نشـسـتـه تـا کـنـد صـد جـان نـثـار |
| از صحـابـه گر شدی کشـتـه کسـی | حــیــدر کــرار غــم خــوردی بـــســی |
| تـا چـرا من هم نگشـتـم کشـتـه نیز | خـوار شـد بـر چـشـم مـن جـان عـزیز |
| خواجه گفتی چه فتادست ای علی | آن تــو یـخــنـی نـهـادسـت ای عـلـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
