فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 1 خرداد 1403

حکایت ملک روم با دانشمند

شنیدم که بگریست سلطان رومبـــر نــیــکـــمـــردی ز اهــل عـــلـــومکه پـایابـم از دست دشمن نماندجـز این قـلـعـه در شـهر بـا من نمـاندبـسـی جـهد کـردم …

شنیدم که بگریست سلطان رومبـــر نــیــکـــمـــردی ز اهــل عـــلـــوم
که پـایابـم از دست دشمن نماندجـز این قـلـعـه در شـهر بـا من نمـاند
بـسـی جـهد کـردم که فـرزند منپــس از مــن بـــود ســرور انــجــمــن
کنون دشمن بـدگهر دسـت یافتسـر دسـت مـردی و جـهـدم بــتـافـت
چه تدبـیر سازم، چه درمان کنم؟کـه از غـم بــفـرســود جــان در تــنـم
بـگفت ای بـرادر غم خـویش خـورکـه از عـمـر بــهـتــر شـد و بــیـشـتـر
تو را این قدر تا بمانی بـس استچو رفتی جهان جای دیگر کس است
اگر هوشـمندسـت وگر بـی خـردغــم او مـخــور کــو غــم خــود خــورد
مـشـقـت نـیـرزد جـهـان داشـتـنگـرفـتـن بـه شـمـشـیر و بـگـذاشـتـن
کـه را دانـی از خـسـروان عـجــمز عــهــد فــریـدون و ضــحــاک و جــم
که در تـخت و ملکش نیامد زوال؟نــمــانــد بـــجــز مــلــک ایــزد تــعــال
کـه را جـاودان مـانـدن امـید مـاندچـو کـس را نـبـینی کـه جـاوید مـاند؟
کـرا سـیم و زر ماند و گـنج و مالپـس از وی بـه چـنـدی شـود پـایـمـال
وزان کـس کـه خـیری بـماند رواندمــادم رســد رحـــمــتـــش بـــر روان
بـزرگـی کـز او نـام نـیـکـو نـمـانـدتــوان گـفــت بــا اهـل دل کـو نـمـانـد
الـــا تـــا درخـــت کـــرم پــــروریگـــر امـــیــدواری کـــز او بـــر خـــوری
کـرم کـن کـه فـردا که دیوان نهندمــنــازل بــمــقــدار احــســان دهـنــد
یکی را که سـعـی قـدم پـیشـتـربــه درگـاه حــق، مـنـزلـت بــیـشــتــر
یکی بـاز پـس خـاین و شـرمسـارنــیــابــد هــمــی مــزد نــاکــرده کــار
بهل تا به دندان بـرد پشت دستتـنـوری چـنـین گـرم و نـان درنـبـسـت
بــدانـی گــه غــلــه بــرداشــتــنکـه سـسـتـی بـود تـخـم نـاکـاشـتـن

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج