از نبـی در خـواسـت مـردی پـر نیازتـــا گـــزارد بـــر مــصـــلـــایــی نــمـــازخـواجـه دسـتـوری نـداد او را در آنگفـت ریگ و خـاک گـرمسـت این زمانروی …
| از نبـی در خـواسـت مـردی پـر نیاز | تـــا گـــزارد بـــر مــصـــلـــایــی نــمـــاز |
| خـواجـه دسـتـوری نـداد او را در آن | گفـت ریگ و خـاک گـرمسـت این زمان |
| روی نه بـر خـاک گرم و خـاک کـوی | زانـک هـر مــجــروح را داغــســت روی |
| چـون تـو می بـینی جـراحت روح را | داغ نـــیـــکـــوتــــر بــــود مـــجــــروح را |
| تــا نــیــاری داغ دل ایـن جــایــگــاه | کــی تــوان کــردن بــســوی تــو نـگـاه |
| داغ دل آور کــــه در مــــیــــدان درد | اهــل دل از داغ بـــشــنــاســنــد مــرد |
| *** | |
| دیـگـری گـفـتـش کـه ای دارای راه | دیــده مــا شـــد دریــن وادی ســـیــاه |
| پـر سـیاسـت می نماید این طـریق | چـند فـرسـنگ اسـت این راه ای رفیق |
| *** | |
| گفت ما را هفت وادی در ره اسـت | چون گذشتی هفت وادی، درگه است |
| وا نـیـامـد در جــهـان زیـن راه کـس | نـیـســت از فــرســنـگ آن آگــاه کــس |
| چـون نـیـامـد بــازکـس زیـن راه دور | چــون دهـنـدت آگــهـی ای نــا صــبــور |
| چون شدند آنجایگه گم سر به سر | کــی خــبــر بــازت دهـد از بــی خــبــر |
| هــســـت وادی طــلــب آغــاز کــار | وادی عشق است از آن پس، بـی کنار |
| پـس سـیم وادیـسـت آن مـعـرفـت | پــس چـهـارم وادی اسـتـغـنـی صـفـت |
| هـسـت پـنـجـم وادی تـوحـید پـاک | پـس شـشـم وادی حـیرت صـعـب ناک |
| هـفـتـمـیـن وادی فـقـرسـت و فـنـا | بـــعـــد ازیـــن روی روش نـــبـــود تـــرا |
| درکشـش افـتـی، روش گم گرددت | گــر بــود یــک قــطــره قــلــزم گــرددت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
