مـیـان دو تــن دشـمـنـی بــود و جـنـگسـر از کـبــر بــر یـکـدیـگـر چـون پـلـنـگز دیــدار هـــم تـــا بـــه حـــدی رمـــانکــه بــر هـر دو تــنـگ آمـدی…
| مـیـان دو تــن دشـمـنـی بــود و جـنـگ | سـر از کـبــر بــر یـکـدیـگـر چـون پـلـنـگ |
| ز دیــدار هـــم تـــا بـــه حـــدی رمـــان | کــه بــر هـر دو تــنـگ آمـدی آســمــان |
| یــکــی را اجـــل در ســر آورد جــیــش | ســـرآمـــد بــــر او روزگـــاران عـــیـــش |
| بــدانــدیـش او را درون شــاد گــشــت | بــه گـورش پـس از مـدتـی بــرگـذشـت |
| شــبــســتــان گــورش در انــدوده دیـد | کــه وقــتــی ســرایـش زر انــدوده دیـد |
| خــرامــان بــه بـــالــیــنــش آمــد فــراز | همـی گـفـت بـا خـود لـب از خـنـده بـاز |
| خوشا وقت مجموع آن کس که اوست | پـس از مرگ دشـمن در آغوش دوسـت |
| پـس از مـرگ آن کـس نـبـاید گـریسـت | که روزی پـس از مرگ دشمن بـزیسـت |
| ز روی عــــــداوت بــــــه بـــــــازوی زور | یـکـی تــخــتــه بــرکــنـدش از روی گـور |
| ســر تـــا جـــور دیــدش انــدر مــغــاک | دو چـشـم جـهـان بـینـش آگـنـده خـاک |
| وجــــودش گـــرفــــتــــار زنـــدان گـــور | تـــنــش طـــعــمــه کــرم و تـــاراج مــور |
| چـنان تـنگـش آگـنده خـاک اسـتـخـوان | کــه از عــاج پـــر تــوتــیــا ســرمــه دان |
| ز دور فـــلـــک بــــدر رویـــش هـــلـــال | ز جـــور زمــان ســـرو قـــدش خـــلـــال |
| کــف دســت و ســرپــنــجــه زورمــنــد | جـــدا کـــرده ایـــام بـــنـــدش ز بـــنـــد |
| چــنــانــش بـــر او رحــمــت آمــد ز دل | کـه بـسـرشـت بـر خـاکـش از گـریه گل |
| پـشـیمان شـد از کـرده و خـوی زشـت | بــفـرمـود بــر ســنـگ گـورش نـبــشـت |
| مـکـن شــادمـانـی بــه مـرگ کـســی | کـه دهـرت نـمـانـد پــس از وی بــسـی |
| شـنـید این سـخـن عـارفـی هـوشـیـار | بــــنـــالـــیـــد کــــای قــــادر کـــردگـــار |
| عــجــب گـر تــو رحــمـت نـیـاری بــر او | کـه بـگـریـسـت دشـمـن بـه زاری بـر او |
| تـــن مـــا شـــود نــیــز روزی چـــنـــان | کــه بـــروی بـــســوزد دل دشــمــنــان |
| مـــگـــر در دل دوســـت رحــــم آیـــدم | چـو بــیـنـد کـه دشـمـن بــبــخـشـایـدم |
| بــه جــایـی رســد کـار ســر دیـر و زود | کــه گــویـی در او دیـده هــرگــز نــبــود |
| زدم تــیــشــه یــک روز بـــر تــل خــاک | بـــه گـــوش آمــدم نــالـــه ای دردنــاک |
| کــه زنـهـار اگــر مــردی آهـســتــه تــر | که چشم و بناگوش و روی است و سر |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
