یکی را چو من دل بـه دست کسیگـرو بـود و مـی بـرد خـواری بـسـیپــس از هـوشــمـنـدی و فـرزانـگـیبــه دف بــر زدنـدش بــه دیـوانـگــیز دشمن جـفا بـردی از …
| یکی را چو من دل بـه دست کسی | گـرو بـود و مـی بـرد خـواری بـسـی |
| پــس از هـوشــمـنـدی و فـرزانـگـی | بــه دف بــر زدنـدش بــه دیـوانـگــی |
| ز دشمن جـفا بـردی از بـهر دوسـت | کـه تـریـاک اکـبــر بــود زهـر دوسـت |
| قفـا خـوردی از دسـت یاران خـویش | چـو مـسـمـار پـیشـانی آورده پـیش |
| خـیالـش چـنان بـر سـر آشـوب کـرد | کـه بــام دمـاغــش لـگـد کـوب کــرد |
| نــبــودش ز تــشــنــیـع یـاران خــبــر | کــه غــرقــه نــدارد ز بـــاران خــبـــر |
| کـرا پـای خـاطـر بــرآمـد بــه سـنـگ | نـینـدیـشـد از شـیـشـه نـام و نـنـگ |
| شبی دیو خود را پری چهره ساخت | در آغوش این مرد و بـر وی بـتـاخـت |
| ســحــرگــه مـجــال نـمــازش نـبــود | ز یـاران کــســی آگـه ز رازش نـبــود |
| بــه آبــی فــرو رفــت نــزدیــک بـــام | بــر او بــسـتـه سـرمـا دری از رخـام |
| نـصــیـحــتــگـری لـومـش آغــاز کـرد | که خود را بـکشتـی در این آب سرد |
| ز بــرنـای مـنـصــف بــرآمــد خــروش | کـه ای یار چـند از ملـامت؟ خـموش |
| مـرا پـنـج روز این پـسـر دل فـریـفـت | ز مهرش چـنانم که نتـوان شـکیفـت |
| نـپـرسـیـد بــاری بـه خـلـق خـوشـم | ببین تا چه بارش به جان می کشم |
| پـس آن را که شخـصم ز خـاک آفرید | بــه قــدرت در او جــان پــاک آفــریـد |
| عـجــب داری ار بــار حـکـمـش بــرم | که دایم بـه احـسـان و فضلش درم؟ |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
