فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 اردیبهشت 1403

حکایت آن راستگوی که از ناراستی کج اندیشان به مسافرت بسیار سخن خود را راست کرد

شنیدم که شاهی بـه هندوسـتـانبـــرافــروخــت بــزم از رخ دوســتــانچو طوطی بـه هر نکتـه گویا شدندبــه نـادر خـبــرهـا شـکـرخـا شـدنـدیـکــی گــفــت کــ…

شنیدم که شاهی بـه هندوسـتـانبـــرافــروخــت بــزم از رخ دوســتــان
چو طوطی بـه هر نکتـه گویا شدندبــه نـادر خـبــرهـا شـکـرخـا شـدنـد
یـکــی گــفــت کــانــدر دیــار عــربیـکـی جــانـور دیـده ام بــس عـجـب
شـتـر پـیـکـری رسـتـه زو بــال و پـرولــیــکــن نــه پــرنــده نــی بـــاربــر
پـی طـعـمـه سـوزنده اخـگـر خـوردچـو عـنقـای مغـرب کـه اخـتـر خـورد
بـــود در دهــان وی آتـــش چــو آبنـســوزد گــلـویـش ازان تــف و تــاب
ز وی هر کس آن قصه را کرد گوشبـر او بــانـگ زد کـای بـرادر خـمـوش
شـتـر را بـه روی زمـین پـر کـه دیـدو یـا طـعـمـه مـرغ از اخــگـر کـه دیـد
بـه دل کـی کـند خـانه مـرغ مـقـالچـــو آیــد فــرو ز آشـــیــان مــحـــال
چــو گـویـنـده انـکـار ایـشـان بــدیـدبـه سـوگـنـد بـسـیار افـغـان کـشـید
ولـیـکـن چـو بـرهـان دیگـر نـداشـتکـس آن را بـه سـوگند بـاور نداشـت
ازان جـمـع فـرخـنده شـرمنده مـاندچـو شمع از خجـالت سرافکنده ماند
شد آتـش ز اندوه و بـرخـاسـت زودبـرون رفت بـر خویش پـیچان چو دود
ز پـــا راحـــلــه وز جـــگــر زاد کـــردنـهـان از هـمـه رو بــه بــغــداد کــرد
شـتـر مـرغـی آورد آنجـا بـه دسـتبــه عـزم دیـار خــود احــرام بــسـت
پـس از سـالی آورد سـوی شـهشبدان ساخت از صدق خویش آگهش
شه آن را چـو دید آفرین کرد و گفتکه ای قول تـو بـوده بـا صـدق جـفت
بـود صـبـح کاذب سـخـن بـی فـروغنـــیـــایـــد ز صـــادق زبـــانـــان دروغ
ولی کی سزد حرفی از نکتـه سنجکــه بـــایــد در اثــبــات آن بــرد رنــج
لـب از دعـویـی بــه کـه داری نـگـاهکــه آری دلـیـلــش ز یـکــســالـه راه
بــیـا ســاقـیـا در ده آن جــام صـافکـه شـویـد ز دل رنـگ و بــوی گـزاف
بـه هر جا که افتـد ز عکسش فروغبـه فـرسـنـگ هـا رخـت بــنـدد دروغ
بـیـا مـطـربــا زانـکـه وقـت نـواسـتبــزن ایـن نــوا را در آهـنــگ راســت
کـه کـج جـز گـرفـتـار خـواری مـبــادبـه جـز راسـت را رسـتـگـاری مـبــاد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج