فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 اردیبهشت 1403

حکایت آن از قافله حاجیان دور افتاده با آن پیر زال در بادیه قناعت بر قدم توکل ایستاده

یـکـی کــعــبــه رو گـم شــد از قــافــلـهنــــه هـــمــــراه او زاد نـــی راحــــلــــهپـی طـعـمـه هر چـند همـت گـمـاشـتنیامد بـه چـشمش گه شـام و چـا…

یـکـی کــعــبــه رو گـم شــد از قــافــلـهنــــه هـــمــــراه او زاد نـــی راحــــلــــه
پـی طـعـمـه هر چـند همـت گـمـاشـتنیامد بـه چـشمش گه شـام و چـاشت
ز زنــگــار گــون گــرد خـــوان ســپـــهــربـــه جـــز گــرده مــاه یــا قــرص مــهــر
نــدیـد از نــم چــشــمــه ســار ســراببــه جـز کـاسـه چـشـم حـسـرت پـر آب
همی گـشـت چـون بـاد در گـرد و خـاکبه هر دشت و وادی به صد ترس و باک
ســـیــه خـــانــه ای دیــد نــاگـــه ز دورخـوش آیـنـده چــون خـال بــر روی حـور
مـنـور شــدش چــشــم هـا زان ســوادخـــضـــروار رو در ســـیــاهـــی نـــهـــاد
زنی یافت چون نافه اش پوست خشکبـر او گـشـتـه کـافـور مـوی چـو مـشـک
بـــه فــرقــش ز عــز قــنــاعـــت قــنــاعز فــرمــان حـــرصــش ســـر امــتـــنــاع
بـــدو گـــفـــت کـــای مــادر مــهــربـــانکــه بــاشــد ز وصــف تــو قــاصــر زبــان
ز بــی قـوتــیـم تــنـگ گـشــتــه نـفـسبــه یـک خــشـک نـانـم بــه فـریـاد رس
بـــگــفــتــا کــه دارم مــن از نــان فــراغنـخــورده دریـن دشــت نـان جــز کــلـاغ
بـــود فـــارغ از فـــکـــر نـــان خـــاطـــرماگـــــــر دارمـــــــش آرزو کـــــــافـــــــرم
دمــی بــاش کــز مــار یــا ســوســمــارکــنــم مــاهــیــی ریــگ پـــرور شــکــار
نـه تـابـه سـت بـر آتـش اینـجـا نـه دیگکـنـم پــخــتــه از تــف تــفـسـیـده ریـگ
نــشــســت از ســر پـــای آن رهــنــوردبــه حــکـم ضـرورت ازان طـعـمـه خــورد
چـو شـد سـیر ازان شوره خـورده کبـاببـــجـــنــبـــیــد در طـــبـــع او مــیــل آب
نـشــان داد یـک چــشــمـه آبــش ز دورچـو اشـک سـتـمـدیـدگـان تـلـخ و شـور
بـدو گفت ازان چـشمه چـون بـازگشـتکــه ای بــانــوی بــر و خــاتــون دشــت
چــرا رو نــیــاری بــه ده یــا بــه شــهــرکــه گــیـری ز هـر نـعــمــت و نـاز بــهـر
بـگـفـتـا کـه هر جـای شـهر و ده اسـتیکـی سـفـلـه بـر خـلـق فـرمانده اسـت
قــنــاعــت نـمــودن بــه نــاکــام و کــامبــدیـن نــاگــوار آب و نــاخــوش طــعــام
ازان بـــه کــه بــهــر شــکــم بـــخــردیبـــود زیــر فــرمــان هــمــچــون خــودی
بــیـا ســاقــی و زان مــی دلــپــســنــدکــه گــردد ازو ســفــلـه هـمـت بــلــنـد
فــرو ریــز یــک جـــرعـــه در جـــام مــنکــه دولــت زنــد قــرعــه بـــر نــام مــن
بــیــا مــطــرب و زان نــو آیــیــن ســرودکـــــه بـــــر روی کـــــار آرد آبـــــم ز رود
دریــن کــاخ زنــگــاری افــکــن خـــروشفــرو بــنــد از کــوس شــاهــیـم گــوش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج