شــب کـه بــودم بــا هـزاران کــوه دردسر به زانوی غمش، بنشسته فردجــان بــه لـب، از حــسـرت گـفـتــار اودل، پــــر از نـــومـــیـــدی دیـــدار اوآن قـ…
| شــب کـه بــودم بــا هـزاران کــوه درد | سر به زانوی غمش، بنشسته فرد |
| جــان بــه لـب، از حــسـرت گـفـتــار او | دل، پــــر از نـــومـــیـــدی دیـــدار او |
| آن قــیـامـت قــامـت پــیـمـان شــکــن | آفــــت دوران، بــــلـــای مـــرد و زن |
| فـــتــــنـــه ایـــام و آشـــوب جـــهـــان | خانه سوز صد چـو من، بـی خانمان |
| از درم نــاگــه درآمــد، بـــی حــجـــاب | لـب گـزان، از رخ بــرافـکـنـده نـقـاب |
| کـاکـل مـشـکـیـن بــه دوش انـداخـتـه | وز نـگـاهـی، کـار عـالـم ســاخــتــه |
| گـفــت: ای شــیـدا دل مـحــزون مـن! | وی بـلـاکـش عـاشـق مـفـتـون مـن |
| کـیـف حـال الـقـلـب فـی نـار الـفـراق؟ | گـفـتـمـش: والـلـه حـالـی لـایطـاق |
| یک دمـک، بـنـشـسـت بـر بـالـین مـن | رفت و بـا خـود بـرد عـقل و دین من |
| گفتمش: کی بینمت ای خوش خرام؟ | گفـت: نصـب اللیل لکن فـی المنام |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
