بنام آنکه مرا نام داد
حیرت از سکوت
___________
گم گشته سرنخ اَم به میان ِ کلاف ِ خود
سردرمیانِ دست روم در غلاف خود
زانوی ِ رنج را به بغل چون گرفته اَم
زان روست رفته ام همه جا در مصاف خود
شمشیر تیز هستم وُ چاقوی دسته دار
برّنده میشوم به زمان ِ طواف خود
افتاده ام میانه ی یک دره ی خموش
گم کرده ام امیدِ صعودم به قافِ خود
ازلعل آن لبت چو عسل را هوس کنم
نیشم زنی چومار مرا در شکاف خود
در گیر منجنیق توام در فشار دهر
در حیرت از سکوتم وُ هم از عفاف خود
_______________________
ششم دی ماه نودو پنج حورالعین اوجاقی
حیرت از سکوت
___________
گم گشته سرنخ اَم به میان ِ کلاف ِ خود
سردرمیانِ دست روم در غلاف خود
زانوی ِ رنج را به بغل چون گرفته اَم
زان روست رفته ام همه جا در مصاف خود
شمشیر تیز هستم وُ چاقوی دسته دار
برّنده میشوم به زمان ِ طواف خود
افتاده ام میانه ی یک دره ی خموش
گم کرده ام امیدِ صعودم به قافِ خود
ازلعل آن لبت چو عسل را هوس کنم
نیشم زنی چومار مرا در شکاف خود
در گیر منجنیق توام در فشار دهر
در حیرت از سکوتم وُ هم از عفاف خود
_______________________
ششم دی ماه نودو پنج حورالعین اوجاقی
شاعر حورالعین اوجاقی
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
