بنام آنکه مرانام داد
بترس از گله ها
_________
هزاربار دلم را شکسته ای در روز
صدای گریه میاید زخانه ام هرروز
توکامران دراین دشت پربلا شده ای
صدای خنده ی طفلان نیامد این نوروز
شکستن دل عشاق پیشه ی تو شده
چکیده از قلمت شب به روی دامن روز
بگویمت به تو امشب بترس از گله ها
بریده های دل ِ ما به مهربانی دوز
چرا به ظلم وُستم کارخود به پیش بَری
مگر چه دیده ای از این همه کینه وُ توز
بیار باده ی گلرنگ را جمله خوریم
نبربه خلوت وُ تنها خوری به مکر وُ به دوز
بیار هرچه نوشتی ز واژه ی تخریب
فکن میان آتشی وُ جمله بسوز
________________
حورالعین اوجاقی هشتم اردیبهشت نود وشش
بترس از گله ها
_________
هزاربار دلم را شکسته ای در روز
صدای گریه میاید زخانه ام هرروز
توکامران دراین دشت پربلا شده ای
صدای خنده ی طفلان نیامد این نوروز
شکستن دل عشاق پیشه ی تو شده
چکیده از قلمت شب به روی دامن روز
بگویمت به تو امشب بترس از گله ها
بریده های دل ِ ما به مهربانی دوز
چرا به ظلم وُستم کارخود به پیش بَری
مگر چه دیده ای از این همه کینه وُ توز
بیار باده ی گلرنگ را جمله خوریم
نبربه خلوت وُ تنها خوری به مکر وُ به دوز
بیار هرچه نوشتی ز واژه ی تخریب
فکن میان آتشی وُ جمله بسوز
________________
حورالعین اوجاقی هشتم اردیبهشت نود وشش
شاعر حورالعین اوجاقی
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
