مجاز عشق
حیرانی من اگر چه بیش است مگر
این فعل عمل ز دست خویش است مگر
در روشنی فضا به غارت رفتم
در تاریکی مکان دریش است مگر
آن غارت دل بود عجب دشوار کار
زان کار دلم چه ریش ریش است مگر
ببریده شدم و بسته در تار سبب
هی زلف سیاه یار پریش است مگر
چون پوست بدن دلی به دل چسپیدم
ای عشق مجاز تو سریش است مگر
جان کندن اگر چی سخت حالی باشد
بی وصل درعشق از آن پیش است مگر
از عشــق همین حال خــرابی باقیست
پیدایــش عشق ز کدام کیش است مگر؟
حیرانی من اگر چه بیش است مگر
این فعل عمل ز دست خویش است مگر
در روشنی فضا به غارت رفتم
در تاریکی مکان دریش است مگر
آن غارت دل بود عجب دشوار کار
زان کار دلم چه ریش ریش است مگر
ببریده شدم و بسته در تار سبب
هی زلف سیاه یار پریش است مگر
چون پوست بدن دلی به دل چسپیدم
ای عشق مجاز تو سریش است مگر
جان کندن اگر چی سخت حالی باشد
بی وصل درعشق از آن پیش است مگر
از عشــق همین حال خــرابی باقیست
پیدایــش عشق ز کدام کیش است مگر؟
شاعر حلیم نژند
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
