قالب شعر: شعر سپید

به نام آفریدگار مهرورزی

به باد دادی

احساسی را

که دمادم

«حدیثِ آرزومندی»

با باد می‌گفت.

زهرا حکیمی بافقی

(کتاب گل‌های سپید دشت احساس)

* بارزترین آرایه‌های ادبی سپید کوتاه فراروی؛ عبارتند از:

– کنایه:

«به باد دادن» =«بر باد دادن»؛ کنایه از: نابود ساختن.

– جناس:

«باد» و «داد»: جناس ناقص اختلافی (اختلاف در حرف پایانی) و نیز جناس مکرّر.

«با» و «باد»: جناس ناقص افزایشی (افزایش در حرف پایانی) و‌ نیز جناس مکرّر.

– استعاره‌ی پنهان و تشخیص:

احساس… حدیثِ آرزومندی با باد می‌گفت.

–  تضمین: «حدیث آرزومندی»:
سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی
خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی
(حضرت حافظ)

– واج‌آرایی:

علاوه بر بسامدِ واجِ «ا»، تکرار واج «ب» در «به باد» و «با باد» نیز جاری‌ست.

–  تصدیر:

کاربرد واژه‌ی «باد» در ابتدا و انتهای کوتاه‌سپیدِ جاری.

*…*…*…*…*…*…*…*…*…*…*

خوانش مهرانگیزتان را سپاس!

ردّ قلمتان جاویدان در دلِ دیوانِ روزگاران!