جویبار

رود در کارِ خودش

برکه هم جای خودش

جویباری ست در اینجا

که سخن های زیادی دارد ؛

عمقِ این آبِ زلال

کمتر از آنچه که هست

به نظر می آید

آب را گل نکنیم

که بگویند عجب عمقِ زیادی دارد ؛

لحظه را کشف کنیم

لحظه هم حرفِ زیادی دارد ؛

عاشقانه به زمین خیره شویم

و تصرف نکنیم ؛

بچه ها آمده اند

و چه خوب است درخت

با خودش بارِ زیادی دارد .

( شهریار جعفری منصور )