قالب شعر: غزل

نه دیگر این دل دیوانه هرگز دل نخواهد شد

بدون تو جهان کوچکم کامل نخواهد شد

پس از تو آسمانِ قلب من بی عشق می گیرد

دلم هرگز به سمت این و آن مایل نخواهد شد

تو را در امتداد موجها و جذر و مد دیدم

کسی جز تو به دریای غمم ساحل نخواهد شد

گناه تو به دوش من به سیم عاشقیها زن

که بی دیوانگی هرگز کسی قابل نخواهد شد

اگر بر من نتابانی از آن خورشید چشمانت

طلسم بی کسی های دلم باطل نخواهد شد

نمی بارد به جان خشک من باران احساست

خدای این حوالی ها مگر عادل نخواهد شد

اگر برگردی و بر جان من ریشه در اندازی

• میان عشق ما دیگر کسی حائل نخواهد شد