قالب شعر: غزل

با غزل پیش خداوند ، شکایت کردم

با همه بود و نبودم ، صدایت کردم

به شبم ماه نیامد ، زبان‌م آه شد

تا سحر از تو سرودم ، عبادت کردم

مانده‌ام بین تو و دردِ فراق‌ات حیران

به همین طاقت بی‌جان کفایت کردم

شش دانگ غزلم مهریه‌‌ات بود و تمام

شعر آشفته‌ی خود را به نامت کردم

غم تو سهم من و شادی تو سهم دگر

خاک پایت به دهانم ! جسارت کردم

شوره‌ زار جگرم در طلب باران است

بین اشک و لب خشکم وساطت کردم

به نمک زار تن‌ام ، زخم بیاور خاتون

به همان زخم زبانت چه‌ عادت کردم

تپش سینه‌‌‌ی من ارثیه‌ از نبضت بود

به دلم تیر کشیدم ، حسادت کردم