تو وَ من

تو آبِ کوثری من هم سبویم
تو را من سالها در جستجویم
وَ یا نه یک گُل نایاب هستی
گلابِ قمصری ، بویت  ببویم

شده یادت همیشه همنشینم
به کشتیِ غمت،تک سرنشینم
شنیدی شرحِ حالم ؟اینچنینم
به آب دیده ،رُویَم را بِشویَم

به جانِ خسته ام درمانِ دردی
به روحِ تشنه ام  کاریزِ  سردی
به گلزارِ دلِ من یاسِ زردی
کجا گویم من این رازِ مگویم

شباهنگام با یادت هم آغوش
خیالت نآمده من رفتم هوش
شنیدی حرفهایم  با دل و گوش؟
من آن بغضِ نشستهِ در گلویم

اسیرت هستم و آزاد هستی
مرا بستی خودت از دام رستی
بیا من را بِکُش در حالِ  مستی
وگرنه این ستم بر خلق گویم

نیازاری مرا ای جانِ جانان
به یک غمزه ربودی دین و ایمان
مَلک بودی منِ بیچاره انسان
وصالت بوده میل و آرزویم

دعا کردم دلت با من شود رام
نگاهت با نگاهم گیرد آرام
تو از پیمانه و من از لبت کام
برآید تا دعایم، با وضویم

#مجیدکرمی_زرندی