قالب شعر: تک بیت

بلند کردن شیطان خفته در بستر

همیشه هست ز خواباندن وی آسان تر

گر به همین ریش بُود اصل کار

موعظه می کرد بز ریشدار

مثل سگ ها و گربه ها با هم

یک دل اند و موافق و همدم

گریه بکنی به حال مالی

به تا که به یاد آن بنالی

کیف پولش را نشان این و آن هر کس دهد

ظاهراً او مایل است از شر کیف خود رهد

نه خوک ها و نه زن ها، نه نیز زنبوران

نمی شود که به سویی دگر برانی شان

خمره های زن جماعت هرکجاست

مایۀ جنگ و نزاع مردهاست

آن الاغی که طلا بار وی است

از همه پیش زدن کار وی است

بر خنگ امید بیش تری می توان که بست

تا آن کسی که از نظر خویش عاقل است

صنعتگر بد به جای کسب و کارش

سرگرم شود به جنگ با ابزارش

در وجود او به جز یک عیب نیست

(: این که از هر خوبی و لطفی بری است)

یه دونه مو، یه دونه مو

کچل شده سر عمو

کل زن ها خوب هستند ای عزیز

بهر چیزی یا برای هیچ چیز

پول های جناب ثروتمند

اغلب او را به داری آویزند

عملی است بس خطرناک زن بیوه ای گرفتن

که سوارکار خود را به زمین زده ست آن زن

زن که باشد سرکش و بی چشم و رو

هر کسی رامش کند، جز شوی او

دختری که می خندد توی روی تو سرمست

یعنی این که شل شده و نیمی از مخش زده است

دوست دارد که بشنود هر خر

بانگ خود را چو می کند عرعر

یک من اندوه و عذابی که تو را بگدازد

یک نخود قرض تو را باز نمی پردازد

تو عقل کوچکی داری که گاهی

به دردت می خورد خواهی نخواهی

به دریا هم که بفرستید او را

بدون آب بازآید ز دریا

از خیابان صبر کن، الآن

خانۀ هرگز است مقصدمان

مرد است چو آتش و زن الیاف کتان

ابلیس بیاید و بگیراندشان

خوب است شریک فرد دیگر بشوی

هر وقت هوس کنی که بر دار روی

ای بسا مرد که با پول خودش در بازار

هیچ چیزی نخرد غیر گزند و آزار