قالب شعر: تک بیت

علم خیلی زیاد و بیش از حد

کلۀ فرد را کچل بکند

خیش را توی زمینت بنهی یا ننهی

سهم اربابی خود را تو بباید بدهی

جیب پرپول چو دارد یارو

لنگ یک دوست نمی ماند او

رخنۀ دیوار می گوید به دزد:

من به قربانت، بیا چیزی بدزد

تا که یک سگ در خیابان واغ واغی می کند

یک خیابان سگ پس از آن واغ واغی می کند

زن هرچه نظر در آینه بیش کند

کم تر نظری به خانۀ خویش کند

غیر یک عیب نیست در یک زن

(: این که حسنی ندارد او ابداً)

هرکجا صاحب آقا خره عشقش بکشه

باید اون جا سر افسار خره بسته بشه

زن و گیلاس به آرایش و رنگ آمیزی

بر سر خویش بیارند بلایی – چیزی

تا چانه اگر داخل آب است آقا

جداً به شنا نیاز دارد حالا

تا نشد دردسر مزاحم تو

هیچ موقع مزاحمش تو نشو

بسا آنان که دستی را ببوسند

که روز قطع آن را می بیوسند

نمی تواند او

به غاز گوید بو

همین که مرغ تخمی می گذارد

صدای قدقد از خود درمی آرد

بسا آنان که کودک را به ترفند

به عشق دایۀ کودک ببوسند

در سه پدیده: زن و تقدیر و باد

هست دگرگون شدن اندر نهاد

قلب یک بانو و جیب یک گدا

سخت ناجورند با هم این دو تا

عذاب و زحمت تجهیز یک کشتی فراوان است

ولی خرج مجهز کردن یک زن دوچندان است

هر وقت که عشقش بکشد حضرت خر

یک چهچهه می زند که: عرعر عرعر

یک زن هرآنچه نیز که باشد، فقط زنی است

سیگار برگ خوب ولیکن کشیدنی است

من شنا یاد تو دادم، حالا

قصد داری که کنی غرق مرا

به بنده امر کن، اما

خودت انجام ده آن را

آنچه شب خوب و سحر ناخوب است

عشق یک فاحشه و مشروب است

خدا از دوستان من مرا حفظم کند، زیرا

خودم را می توانم حفظ کرد از دست دشمن ها

پول بیش از نامۀ آقای لرد

کارها را می تواند پیش برد