قالب شعر: تک بیت

برای زندگی وقتی که از جا برنمی خیزی

چه کار مضحک و پوچی است بنشینی و بنویسی

بخت وقتی که می زند لبخند

تو از آن سوءاستفاده بکن

بخور و باده بنوش و خوش باش

چون که فردا همه مان می میریم

بنده مشغول زندگی هستم

لردها نیز بیش از این نکنند

هیچ موقع «کاش ماهی داشتم»

با کمی هم سیر خوشمزه نشد

کار هر وقت که از کار گذشت

مردم از دم همه عاقل هستند

تو بین غازهای ماده مردی

اگر غاز نری حاضر نباشد

پیش از آنی که تخم بگذاری

بی خودی قدقد اضافه نکن

خاله جان من اگر یک مرد بود

مطمئناً می شد او خان دایی ام

گر بنا بود که هر کار دو دفعه بشود

مردم از دم همگی عاقل و دانا بودند

بگذار آن کسی تو را بخرد

که نداند به کل تو چی هستی

از کسی داری گدایی می کنی

کو برای دزدی آماده شده

به سحرخیزی معروف بشو

تا که آسوده بخوابی تا عصر

این وکیلان اند و نقاشان که زود

هر سیاهی را سپیدش می کنند

جلوی آدم شل دشوار است

خودمان را به چلاقی بزنیم

قسم و تخم مرغ معمولاً

هر دو خیلی سریع می شکنند

چند تا عیب و خطا می بینی

اگه چشمای تو بیرون باشند

خون اشرافی خود را تو به بازار فرست

تا ببینی که برای تو چه خواهد آورد

معدۀ لرد و کیف پول گدا

ابداً جور درنمی آیند

آی خر، زنده بمان تا این که

موقع رویش شبدر بشود

مقدم پول گرامی است؛ ولو

به تنش جامۀ چرکی باشد

خویش را ممکن است خر بکنیم

تا که هر کس سوارمان بشود

بیار توی شبستان کاخ گاوی را

که او دوباره به سوی طویله اش بدود

آنچه را لازم نداری تو بخر

آنچه را لازم بُود خواهی فروخت

دربارۀ قرض های من حرف نزن

جز این که بخواهی که بپردازیشان