قالب شعر: تک بیت

قول دادن همیشه آسان است

دردسر در اجابت آن است

عنتری در جامۀ ابریشمین

عنتری باشد، نه چیزی بیش از این

چو روباه بالای منبر بیاید

بباید کسی غازها را بپاید

یک گوسفند تا ز سر جوی می پرد

باقی گله نیز بدان سوی می پرد

دوستم اوست که هنگام بلا یاری داد

نه هر آن کس که دلش سوخت و دلداری داد

زندگی گر به شما لیمو داد

دربیارید از آن لیموناد

او که خوشبختی برایش نی نوازی می کند

خوب دست افشانی و خوش پای بازی می کند

شاهی که سوادکی نداره

تنها یه الاغ تاجداره

بی شام بخواب تا بدهکار

فردا نشوی ز خواب بیدار

علیه او که یک خنگ مشنگ است

زمین و آسمان بی خود به جنگ است

آخور آن وقتی که خالی از غذاست

موقع جنگ و جدال اسب هاست

غازی که پای منبر روباه آمده

یک غاز اسکل است که مغزش کپک زده

هیچ موقع سعی در اثبات آن چیزی نکن

کاندر آن شکی ندارد هیچ کس از بیخ و بن

او که از کردۀ خود سخت پشیمان شده است

یا خلی بوده طرف یا خلی الآن شده است

یک دستۀ خلق عقل دارند به سر

یک دستۀ دیگرند جوری دیگر

ابلیس بترسد که کشد یک سرکی

در زیر کت و مانتوی دخترکی

زن فقط باید به بند پیش بند خود نگاهی

کرده تا عذری بیابد از برای هر گناهی

کوته و شیرین و با حال و دماغ

همچنان که چارنعل یک الاغ

خدا به مردم دارا کمک کند، زیرا

که قادرند گدایی کنند مسکین ها

میزبان وقتی خودش طراری است

دزدی از وی کار بس دشواری است

تا که از در فقر وارد می شود

عاشقی از پنجره درمی رود

بر سر دسته ای از احمق ها

خانه های وکلا گشته بنا

دوست می دارمت، اما لطفاً

تو به جیبم ابداً دست نزن

دزد در پیش خودش دارد گمان

کارشان دزدی است جمله مردمان

در زمان تولدت گویا

قحطی عقل بوده در دنیا