قالب شعر: تک بیت

نیست در کل امورات جهان

هیچ چیز از عیبجویان در امان

ای بسا او که هست شانسش بد

توی فنجان چای غرق شود

وقتی کسی به دوست خود قرض داده است

انگاری او دو بار پیاپی دهد ز دست

آن کسی که می تواند تخم مرغی کش رود

دارد استعداد این که سارق گاوی شود

سر استخوانی دو سگ گرم جنگ

سگ سومی گیرد و جیم فنگ

آن کسانی که مشنگ اند و خرند

در حساب خویش کم می آورند

وقتی از مرد گدایی تو شکایت کردی

سر جمعش شپشی را تو به دست آوردی

سرخوش و خرکیف گردد هر خری

هر زمانی می نماید عرعری

هرکه دنبال دردسر برود

ناامید از وصال او نشود

لبخند اگر که روی لب خانمی نشست

یعنی عجالتاً همه چیزی مرتب است

کسی به جز ویولن زن، به غیر خنگ خدایی

سر غذا ننماید هوای نغمه سرایی

نتواند که تخم بگذارد

قدرت قدقد البته دارد

تأهل را سفارش کن قویاً

خودت اما بمان یک مرد بی زن

او که آموزش به خود می داده است

گیر استاد خری افتاده است

خدا چون بخت نیکو می فرستد

برای خلق هالو می فرستد

مرد اگر از کاه هم باشد سر است

از زنی که پیکر او از زر است

نمی باید که اطمینان به دندان سگی کردن

به سم اسبی و ماتحت یک نوزاد هم ایضاً

با خری شوخی بکن تا او یهو

با دمش سیلی زند بر روی تو

حرف های چرت چرت اند و همین

پول می باشد خریدار زمین

در جهان یک بچه ناز و ماهروست

این وسط هر مادری مامان اوست

تعارف کن به یک آدم کبابی

و با سیخش بزن او را حسابی

مردی که دل به نفرتِ از زن نهاده است

پستان ماده خوک به او شیر داده است

می خنده شیطون وقتی یه دزده

از دزد دیگه چیزی بدزده

چیزی از جملۀ اجناس جهان

موقع نسیه خری نیست گران

هر پنی اندر پس دیگر پنی از کف رود

تا بدان وقتی که پیتر آدمی مفلس شود