فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 اردیبهشت 1403

ترتیب دلایل هستی واجب تعالی نمودن و ترغیب به تامل در آن فرمودن

دلـــا تـــا کـــی دریـــن کـــاخ مـــجـــازیکـنـی مـانـنـد طــفــلـان خــاک بــازیتــویـی آن دســت پــرور مـرغ گـســتــاخکـه بــودت آشـیـان بــیـرون …

دلـــا تـــا کـــی دریـــن کـــاخ مـــجـــازیکـنـی مـانـنـد طــفــلـان خــاک بــازی
تــویـی آن دســت پــرور مـرغ گـســتــاخکـه بــودت آشـیـان بــیـرون ازیـن کـاخ
چــرا زان آشــیـان بــیـگــانـه گــشــتــیچـو دونـان جـغـد این ویرانه گـشـتـی
بــیـفـشــان بــال و پــر ز آمـیـزش خــاکبـــپـــر تـــا لــنــگـــر ایــوان افـــلـــاک
بــبــیـن در رقــص ازرق طــیــلــســانــانردای نــور بـــر عـــالـــم فـــشـــانــان
هـــمـــه دور شـــبــــاروزی گـــرفـــتــــهبــه مـقــصــد راه فــیـروزی گــرفــتــه
ولی هر یک چـو گـوی از جـنبـش خـاصبــه چــوگــان ارادت گـشــتــه رقــاص
یـــکـــی از غـــرب رو در شــــرق کـــردهیـکـی در غـرب کـشـتـی غـرق کـرده
شـــده گــرم از یــکــی هــنــگــامــه روزیکـی شـب را شـده هـنـگـامـه افـروز
یـکـی حــرف سـعـادت نـقـش بــســتــهیکـی سـر رشـتـه دولـت گـسـسـتـه
چـــنــان گـــرمــنــد در مــنــزل بـــریــدنکــزیـن جــنــبــش نــدانـنــد آرمــیـدن
ز رنــج راهــشـــان فــرســـودگــی نــیمــیــان را درد و پــا را ســودگــی نــه
چـه داند کـس کـه چـندین در چـه کـارندهـمـه تــن رو شــده رو در کــه دارنـد
بـه هـر دم تـازه نـقـشـی مـی نـمـایـنـدولـیـکـن نـقــشــبــنـدی را نـشــایـنـد
عـنان تـا کـی بـه دسـت شـک سـپـاریبــه هـر یـک روی «هــذا ربــی » آری
خـــلــیــل آســـا در مــلــک یــقــیــن زننــوای «لـــا احـــب الآفـــلـــیــن » زن
کــم هـر وهـم و تــرک هـر شــکـی کـنرخ «وجـهـت وجـهـی » در یـکـی کـن
یـکــی بــیـن و یـکـی دان و یـکـی گـوییکی خـواه و یکی خوان و یکی جـوی
ز هـــر ذره بـــدو رویــی و راهــیــســـتبــر اثــبــات وجــود او گــواهــیــســت
بـــود نــقــش دل هــر هــوشـــمــنــدیکـه بــایـد نـقـش هـا را نـقـشـبـنـدی
بـه لـوحـی گـر هـزاران حـرف پـیـداسـتنـیـایـد بـی قـلـمـزن یـک الـف راسـت
دریـن ویـرانـه نـتــوان یـافـت خــشــتــیبــرون از قــالـب نـیـکــو ســرشــتــی
به خشت از کلک انگشتان نوشته ستکه آن را دست دانایی سرشته ست
ز لـوح خـشـت چـون ایـن حـرف خـوانـیز حــال خــشــت زن غــافـل نـمـانـی
بــه عــالـم ایـن هـمـه مـصــنـوع ظــاهـربـه صانع چـون نه یی مشـغول خـاطر
چــــو دیـــدی کــــار رو در کــــارگــــر دارقــــیـــاس کــــارگـــر از کــــار بــــردار
دم آخــر کــزان کــس را گــذر نــیـســتسـر و کـار تـو جـز بـا کـارگـر نـیـسـت
بــــــــدو آر از هــــــــمــــــــه روی ارادتو زو جــو خــتــم کـارت بــر ســعـادت

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج