تابش مهتاب تو در خواب من

تابش مهتاب تو در خواب من
برده نگاه دل ِ پر تاب من

عکسی از آن خاطره باید گرفت
ساخت درآن قصر به ارباب من

شکوه ی دل بود که آرام شد
خنده شکفت از لب عناب من

مست نه مستانه به هوش آمدم
جلوه گه توست شده قاب من

سلسله ی زلف بتان بسته بود
جسته هنرمند شود باب من

مالک ملک ملکوت منی
دست تو باشد همه ی آب من

روح لطیف تو سراپا نکوست
گشته قرار دل سیماب من

نیست دگر از غم دنیا به دل
گرچه گِلش بسته به جوراب من

زارعی از لطف تو پاینده است
حل معماست ز اسباب من

سرکشم از چشمه ی آب بهشت
تار زنم حمد تو پرتاب من

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی