به صواب آسمان ها سفری به پیش دارم

به صواب آسمان ها سفری به پیش دارم

شب و روز عقد باطل دوَران به صفر آرم

نخورم فریب خورشید که به مه نظر نماید
زحجاب اگر بکاهم همه پوست را بخارم

دل آن کویر سوزد زحجاب تن گریزد
همه پرتوی بگیرد همگان کجا بکارم

نه خبر ز پوشش ابر نه خبر ز چشمه و چاه
به افق نگاه دارم گذری کنم به طارم

همه ابری اند و شرجی فوران چشمه و چاه
همه در تلاش و کوشش به شکم رسد نگارم

نه ز آب راه دریا وبه جنگل است گمراه
نتوان رهی نمودن غزلی کند شکارم

ز خودم غریبه ام من دم دیگریست بزمم
چه کنم چه چاره سازم قدم آسمان گذارم

زحجاب تن رها شو چو کویر خسته جان شو
بده اختیار کارت من اسیر اختیارم

نه شمال پر فریب است نه کویر نا امید است
بده کار من تو پیوند به سماست اعتبارم

چو به آسمان هفتم برسد خبر ز مهمان
به کلید رمز آگه ز ره نهان گذارم

همه پیشواز آیند که دعای مستجاب است
نه تن ونه عقل وجان بودکه به خویشتن سوارم

وچراغ رهنمایم زپس خودت گذشتن
تو بگیر چشم بینا برسان به کارزارم

همه انبیا گذشتند که تو خویشتن سرایی
قدمی بنه تو زارع همه پشت پاست خوارم

به یقین تو می توانی سفری تو نو شروع کن
که جهان برای این است تو شوی سوارکارم

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی