به شوق دیدنت امشب دلم پیمانه می‌گردد

به شوق دیدنت امشب دلم پیمانه می‌گردد
ز عطر نام تو هر ذره‌ای دیوانه می‌گردد

اگر بر در بکوبی، جان من فرش قدم‌هایت
که درگاه دل عاشق برایت خانه می‌گردد

بیا در جان من جانا چراغ عشق افروزی
شب تاریک من با روی تو افسانه می‌گردد

مرا از خود رها کردی، مرا با عشق پیوستی
دل از سودای دنیا یکسره بیگانه می‌گردد

اگر این موعظت عشق است، منم مشتاق آن پندم
که هر حرفت کتابی بر دل ویرانه می‌گردد

نه محرابم، نه مسجد، لیک هر جا نام تو جاری‌ست
همان‌جا سجده‌گاه من، نگر کاشانه می‌گردد

به یک لبخند تو صد غم ز خاطر می‌رود ای دوست
به یک دیدار تو عالم برایم شانه می‌گردد

اگر از عشق بنویسی، تو زین العابدین زیباست
که شعر از نام آن دلبر، خود افسانه می‌گردد

اجازت داشتم قبلا تراوش می کنم در شعر
بسازم شاخ و برگی تر هنرمندانه می گردد

از این جنس عافیت بادا که مرضای رضا هست آن
نماز صبح و شامم کو درِ مستانه می گردد

مراد دل شدی بردی قرار بی قراران را
برای تو نظر دارد خدا دردانه می گردد

هماهنگ است دل با تو بزن طبل و دهل جانا
که زارع سربلند آید چو بی پیمانه می گردد

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی