ای که می نازی به روزوحال خویش
فخرمی ورزی به جاه و مال خویش
گنج قارون ،عیش هارون، رفتنیست
نام نیک از خود بنه دنبال خویش!
نام نیکو به ز کاخ زرنگار . . . .
عبرتی برگیر از امثال خویش !
باردیگر، شعرپروین را بخوان
بنگر ازبالا به زیر بال خویش !
ناوک صیاد را بین کاو کنون
از تومی گیرد نشان خال خویش
تا به کی مغرورمانی ای عقاب؟
روتامل کن به سعی وسال خویش
برخداوند جهان رندی مکن !
لحظه ای اندیشه کن درفال خویش
این جهان برکس نمی ماند مدام
دست بردارید از اغفال خویش !
«جعفری»دنیا گذرگاه است وبس
شاکرحق باش براحوال خویش !
فخرمی ورزی به جاه و مال خویش
گنج قارون ،عیش هارون، رفتنیست
نام نیک از خود بنه دنبال خویش!
نام نیکو به ز کاخ زرنگار . . . .
عبرتی برگیر از امثال خویش !
باردیگر، شعرپروین را بخوان
بنگر ازبالا به زیر بال خویش !
ناوک صیاد را بین کاو کنون
از تومی گیرد نشان خال خویش
تا به کی مغرورمانی ای عقاب؟
روتامل کن به سعی وسال خویش
برخداوند جهان رندی مکن !
لحظه ای اندیشه کن درفال خویش
این جهان برکس نمی ماند مدام
دست بردارید از اغفال خویش !
«جعفری»دنیا گذرگاه است وبس
شاکرحق باش براحوال خویش !
شاعر بهمن جعفری
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
