بند اسارت

تنهایی پناهگاه مردان بزرگ است؛
آنجا که پیوند خونی نه ریسمان پیوند که بند اسارت گشته و حریم أمنت را به بازی می‌گیرد بگریز که جز بار گران و سد راه چیزی نیست. فامیل و آشنا در پی فرسودن روح و شکستن بال و پرت هستند تا تو را در سطح حقیرانه‌ای که در ذهن دارند محبوس سازند؛ پس  دوری کن، تنها بمان وبا دنیای تنهاییت خوکن.