شب؛

آسمان؛

گل؛

ابر؛

درخت؛

ماه؛

صدای جیرجیرک ها؛

باران؛

باران؛

باران؛

امشب، همگی پیوند خورده اند،

تا هوایت بدجور به سرم بزند…

امشب تا صبح، عطر حضورت را در خواب، استشمام می کنم؛

مهربان-نگاهت، موج اشک را در چشمانم، به راه می اندازد؛

آغوش گرمت، سرمای ترس هایم را نابود می کند،

و بادکنکِ بغضم با هق هقی بلند، می ترکد.

صبح که از خواب برخاستی، اگر شانه ات خیس بود، تعجب نکن…