خورشید پرید و فصل پاییز…..دل برد و رنگ روی ما نیز
بر گرد؛ جهان دوباره بنگر…….بر فخر صفات خویشتن نیز
مغلوب ؛تجملات تن گشت………..سرمایه عمر؛ گشته لبریز
ما ؛برگ فتاده از درختیم…….چرخش؛ به فرود خاطر انگیز
ما؛ بغض فتاده در گلوییم………دیگر به کمر نه خنجر و بیز
آن تکیه به صندلی تمام است….گرمای ضعیف و گشته ناچیز
اما چه صفایی دارد این فصل….صد رنگ چه عارفانه جا لیز
دیگر به خطر؛ چه افکنی تن……عاقل نشود به یک سخن تیز
شیرازی؛ من چه گرم می گفت….شیرین شکری قطاب تبریز
پاییز…. نه مرگ؛ آدمیت……..چون نیشکری به لطف نیریز
زیبایی قصه را؛ چه گویم……….در حسن ختام و لطف پاییز
بر گرد؛ جهان دوباره بنگر…….بر فخر صفات خویشتن نیز
مغلوب ؛تجملات تن گشت………..سرمایه عمر؛ گشته لبریز
ما ؛برگ فتاده از درختیم…….چرخش؛ به فرود خاطر انگیز
ما؛ بغض فتاده در گلوییم………دیگر به کمر نه خنجر و بیز
آن تکیه به صندلی تمام است….گرمای ضعیف و گشته ناچیز
اما چه صفایی دارد این فصل….صد رنگ چه عارفانه جا لیز
دیگر به خطر؛ چه افکنی تن……عاقل نشود به یک سخن تیز
شیرازی؛ من چه گرم می گفت….شیرین شکری قطاب تبریز
پاییز…. نه مرگ؛ آدمیت……..چون نیشکری به لطف نیریز
زیبایی قصه را؛ چه گویم……….در حسن ختام و لطف پاییز
شاعر امین صباغ کلات
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
