پای رفتن نیست از دستـــم مکش
دل هزاران پاره شد از این کشش
من فــــــــدای تار مویت گشته ام
تو چرا ماندی درون هشت وشش
امشبـــــم باورنکردی این دلــــــم
امشبــــــم دادی دلــم را کشمکش
من فـــــــدای یک شبی بی ادعــا
من فدای جمله ای بی غل و غش
من چه گویم چون که قادر نیستم
دل به دلـــها گر ندارد یک برش
گرتوباور داری این دل تندراست
گر نداری باورش بی خل و فش
من درون باور خود مانــــــده ام
تو چرا مانـدی درون شیش وبش
با امین دل صحنه سازی می کند
نان خشکی گر نـدارد کی خورش
دل هزاران پاره شد از این کشش
من فــــــــدای تار مویت گشته ام
تو چرا ماندی درون هشت وشش
امشبـــــم باورنکردی این دلــــــم
امشبــــــم دادی دلــم را کشمکش
من فـــــــدای یک شبی بی ادعــا
من فدای جمله ای بی غل و غش
من چه گویم چون که قادر نیستم
دل به دلـــها گر ندارد یک برش
گرتوباور داری این دل تندراست
گر نداری باورش بی خل و فش
من درون باور خود مانــــــده ام
تو چرا مانـدی درون شیش وبش
با امین دل صحنه سازی می کند
نان خشکی گر نـدارد کی خورش
شاعر امین صباغ کلات
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
