امیرمحمود رضائی – پاییز

بهار رفت و شکوفه به شاخه پرپر شد
هوای تازه ی قلبم ! تو هم نمی مانی

نگه به چشم تو دارم دمی پس از ماهی
دوباره شعر و فسانه ز شیخ صنعانی

هوای سرد و سکوتِ پر از بهانه ی دل
دوباره بهت ترانه… همان که می دانی

زبان سرد سکوتم کسی نمی داند
تویی که حالت قلبم ز دیده می خوانی