فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 6 اردیبهشت 1403

افسانه شب گذرانیدن مجنون و لیلی از جمال هم دور و از وصال یکدیگر مهجور

شــب کــز ســر چــرخ لــاجـــوردیگــــــوی زر خــــــور ز تــــــیــــــز گــــــردیدر ظــلــمــت چــاه مـغــرب افــتــادشـــد عـــرصـــه دهـــر ظـــل…

شــب کــز ســر چــرخ لــاجـــوردیگــــــوی زر خــــــور ز تــــــیــــــز گــــــردی
در ظــلــمــت چــاه مـغــرب افــتــادشـــد عـــرصـــه دهـــر ظـــلـــمـــت آبـــاد
زریــن طــاووس ازیــن کــهــن بــاغبـــگــذشــت و نــشــســت لــشــکــر زاغ
مـشـکـیـن پــرهـا ز هـم گـشـادنـدکـــافــــوری بــــیـــضــــه هـــا نـــهـــادنـــد
افــروخـــت هــزار مــشـــعــل نــوررخـــشـــانـــی بـــیــضـــه هــای کـــافـــور
قــیـس از لــیـلــی بــریــد پــیـونــدمــحـــمــل بـــه مــنــازل خـــود افـــکـــنــد
دل بــا لــیــلــی و تــن بــه خــانــهجــــــان نــــــاوک درد را نــــــشــــــانــــــه
چـــون مـــار گـــزیــده نـــاتـــوانــیمــی کــنــد بـــه کــار خـــویــش جـــانــی
لیلی می گفت و اشک می ریختوز پــنـجــه بــه فـرق خــاک مـی بــیـخــت
لـیـلـی مـی گـفــت و آه مـی کــردآهـــش بــــه ســـپــــهـــر راه مـــی کـــرد
هـر چــنـد شــدی فـســانـه پــردازکــردی پـــی خـــواب حـــیــلــه هــا ســاز
کاری بـه حـیل نمی شدی راسـتمی خفت و همی نشست و می خاست
پـهـلـو چـو بـه بـسـتـرش رسـیـدیخــــــواب از مـــــژه تــــــرش رمـــــیـــــدی
گـویی کـه ز بـسـتـرش بـه هـر بـاردر پـــهــلــو هــمــی خـــلــیــد صــد خـــار
ور بــنــشــســتــی ســر بــه زانــوآورده در آن دو آیــــــــــــــــنـــــــــــــــــه رو
هـر صــورت مـحــنـتــی کـه بــودیزان آیـــــنــــــه هـــــاش رو نــــــمــــــودی
ور زانـکـه بــه خــاسـتــن زدی رایفـــریــادکـــنــان بـــجـــســـتـــی از جـــای
بـر سـیـنـه غـمـی گـران تـر از کـوهصــــد چـــــرخ زدی بـــــه رقــــص انــــدوه
نــومــیــد ز چـــاره ســـازی شـــبرانـــــدی ســــــخــــــن از درازی شــــــب
گفتـی شـب غم عجـب بـلاییسـتشــب نــی کــه ســیــاه اژدهــایــیــســت
بـــر دور افــق کــشــیــده خـــود رادر کــــام گــــرفــــتــــه نــــیـــک و بــــد را
کـــام از لـــب یـــار چـــون ربـــایــمکــــافـــــتـــــاده بـــــه کــــام اژدهــــایــــم
کـو صـبـح کـه یک فـسـون بـخـواندوز آفـــــــــت او مـــــــــرا رهـــــــــانـــــــــد
ایـــن بــــود ز داغ فــــرقــــت یــــارشـــب تـــا دم صـــبــــح قـــیـــس را کـــار
لـیـلـی بــه حــریـم خـانـه خـویـشهــم داشـــت ازیــن قـــبـــل دلــی ریــش
از صــحــبــت قـیـس یـاد مـی کـردوز دســــــت فــــــراق داد مــــــی کــــــرد
هر حـال کـه قـیس نـاتـوان داشـتاو نـــیـــز جــــدا ز وی هـــمـــان داشــــت
چـشـمـش ز خـیال او نمی خـفـتمــی رانــد ز دیــده اشــک و مــی گــفــت
هـســت او مـرغــی بــلــنـد پــروازهــر جـــا خـــواهــد شـــدن کـــنــد ســـاز
مـن فـرش حــرمـسـرای خـویـشـمجـــنــبـــش نــبـــود ز جـــای خـــویــشــم
رفــتــن ســوی او ز مــن نــشــایـدوای دل مــــــن گـــــــر او نــــــیــــــایــــــد
مـردان همه جـا خـجـسـتـه حـالـندبـــیــچــاره زنــان کــه بـــســتــه بـــالــنــد
آمـد شـد عـشـق کـار زن نـیـسـتزن مــالــک کــار خــویــشــتــن نــیــســت
عـشـقـی کـه بـرآورد سـر از جـیباز مـــــرد هــــنــــر بـــــود ز زن عـــــیــــب
داغــی کـه مـراســت در دل از ویرنــجـــی کــه مــراســـت حـــاصــل از وی
گـر بـر دل وی ز صـد یکـی هـسـتامـــیــد وصـــالـــش انـــدکـــی هـــســـت
ور نـیـســت زهـی بــلـا کـه افـتــادایــــن مــــردن نــــو مــــبـــــارکــــم بـــــاد
تــا صــبــحــدم ایـن تــرانـه مـی زدوآتـــــش ز دلـــــش زبـــــانـــــه مـــــی زد
الـــقـــصـــه دو عـــاشـــق وفـــادارهـــر دو بــــه فــــراق هـــم گــــرفــــتــــار
تــاریــک شــبــی بـــه روز بـــردنــدوز جــــان ره عـــاشـــقـــی ســـپــــردنـــد
در دل غــم آنـکــه شــب چــه زایـدچـــــون روز شــــود چــــه رو نــــمــــایــــد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج