احمد نعیمی – سپیدار اسیر

در باغ موهایت هزاران گل نشسته
باید که یاس و لاله از آنجا بگیرم

با بودنت حس بهاران در دلم بود
بی تو ولی گرمای مرداد کویرم

یاد دو چشمان قشنگت در دل شب
افتاده در قلب ضعیف و سرد و پیرم

فصل بهاران دلم وقتی که رفتی
حس می کنم پاییز زرد بی نظیرم

یاد مرا در گوشه ی قلبت نگه دار
شاید که بعد از رفتنت دیگر بمیرم

#احمد_نعیمی_اراک