احمدرضا اسدی – صُوَر خیال

امده ام به هاله ای
از صُوَر خیال تو
گرچه دریغ باشد این
چهره ی بی مثال تو

ای دل بیقرار من
یارصمیمی ات کجاست
درد هزار ساله ام
عشق قدیمی ات کجاست

سوختم و نهان شدی
دود بر آسمان تو
نیست غریبه ای منم
عاشق نیمه جان تو

پای بِنه به ظلمتم
ترک زمانه ام تویی
تا که به نیمه های شب
بغض میانه ام تویی

چشم بد حسودها
بر تن من عمودها
اشک مثان رودها

فلسفه ی درون من
در رگ واژه خون من
آه تویی ستون من
دیرترین زودها

ای دل بیقرار من…