بـــانـــدا نــمـــودنـــد و خـــشـــور رابــــدیـــد آن ســـراپــــا هـــمـــه نـــور را***کـفــن حــلـه شــد کـرم بــهـرامـه راکــز ابــریــشــم جــ…
| بـــانـــدا نــمـــودنـــد و خـــشـــور را | بــــدیـــد آن ســـراپــــا هـــمـــه نـــور را |
| *** | |
| کـفــن حــلـه شــد کـرم بــهـرامـه را | کــز ابــریــشــم جــان کــنــد جــامــه را |
| *** | |
| بـه کـوه انـدرون گـفـت: کـمـکـان مـا | بــیــا و بـــکــن، بـــگــســلــد جــان مــا |
| *** | |
| تــوانـی بــرو کــار بــســتــن فــریـب | کـه نـادان هـمـه راسـت بــبــنـد و ریـب |
| *** | |
| گرفت آب کاشـه ز سـرمای سـخـت | چــو زریــن ورق گــشــت بــرگ درخــت |
| *** | |
| ز قلب آنچنان سوی دشمن بـتـاخت | کـه از هـیـبــتــش شـیـر نـر آب تــاخـت |
| *** | |
| چـو گـشـت آن پـریروی بـیمـار غـنـج | بـــبـــریــد دل زیــن ســرای ســـپـــنــج |
| *** | |
| ســگــالــنــده چــرخ مــانــنــد غــوچ | تــبـــر بـــرده بــر ســر چــو تــاج خــروچ |
| *** | |
| کـه بـر آب و گـل نـقـش مـا یـاد کـرد | کـــه مـــاهــار در بـــیــنـــی بـــاد کـــرد |
| *** | |
| بـه دشـمـن بــر، از خـشـم آواز کـرد | تــو گــفــتــی مــگــر تــنــدر آغــاز کــرد |
| *** | |
| نـفـس را بــه عـذرم چـو انـگـیـز کـرد | چــــو آذر فـــزا آتــــشـــم تــــیـــز کـــرد |
| *** | |
| زهـر خـاشـه ای خـویـشـتــن پــرورد | کـه جــز خــاش وی را چــه انـدر خـورد؟ |
| *** | |
| نشسـت وسخـن را همی خـاش زد | ز آب دهــــــن کـــــــوه را شـــــــاش زد |
| *** | |
| بـــبـــادافـــره جـــاودان کـــردمـــنــد | بـــه دوزخ بــــمـــانـــد روانـــش نـــژنـــد |
| *** | |
| یــکــی بـــزم خــرم بــیــاراســتــنــد | مـی و رود و رامـشـگـران خــواســتــنـد |
| *** | |
| تـن خـنگ بـید، ارچـه بـاشـد سـپـید | بــه تــری و نـرمـی نـبــاشــد چــو بــیـد |
| *** | |
| کفیدش دل از غم، چون آن کفته نار | کــفــیـده شــود ســنـگ تــیـمــار خــوار |
| *** | |
| درخــش، ارنـخـنـدد بــه وقـت بــهـار | هــمـــانــا نــگـــریــد چـــنــیــن ابـــر زار |
| *** | |
| بــه دامـم نـیـامـد بــســان تــو گــور | رهـایـی نـیـابــی، بــدیـن سـان مـشـور |
| *** | |
| رســیـدنـد زی شــهـر چــنـدان فـراز | ســپــه خــیـمـه زد در نـشــیـب و فــراز |
| *** | |
| چه خوش گفت مزدور بـا آن خدیش: | مکن بد به کس، گر نخواهی به خویش |
| *** | |
| تـن از خوی پـر آب و دهان پـر ز خاک | زبـان گـشـتـه از تـشـنـگـی چـاک چـاک |
| *** | |
| فــگــنـدنـد بــر لـاد پــر نـیـخ ســنـگ | نـــکــــردنـــد در کــــار مـــوبــــد درنـــگ |
| *** | |
| بــه یـک بــاد اگـر بـیـشـتـر تـار رنـگ | کـه بـاشـد کـه بـیشـی بـود بـی درنـگ |
| *** | |
| دو جــوی روان از دهــانــش زخــلــم | دو خـرمـن زده بـر دو چـشـمـش زخـیـم |
| *** | |
| بـــهــارســت هــمــواره هــر روزیــم | بــه مـنـکــر فــراوان، بــه مــعــروف کــم |
| *** | |
| مـکـن خـویـشـتــن از ره راسـت گـم | کــه خـــود را بـــه دوزخ بـــری بـــافــدم |
| *** | |
| بـه دشـت ار بـه شـمشـیر بـگـزاردم | ازان بـــه کـــه مـــاهـــی بـــیــو بـــاردم |
| *** | |
| اگــر بـــاشــگــونــه بـــود پــیــرهــن | بـــود حـــاجـــت بـــرکـــشـــیــدن زتـــن |
| *** | |
| جـگـر تــشـنـگـانـنـد بــی تـوشـگـان | کـــه بـــیــچـــارگـــانــنــد و بـــی زاوران |
| *** | |
| وگـــر پـــهــلــوانــی نــدانــی زبـــان | ورز رود را مـــــــاورالـــــــنــــــهــــــر دان |
| *** | |
| کـه هـرگـه کـه تـیـره بــگـرددجـهـان | بــــســـوزد چـــو دوزخ شـــود بــــا دران |
| *** | |
| بــدانـدیـش دشــمـن بــرو ویـل جــو | کــه تـــا چـــون ســتـــانــد ازو چــیــز او |
| *** | |
| سـرشـک از مـژه همـچـو در ریخـتـه | چـــو خــوشــه ز ســارونــه آویــخـــتـــه |
| *** | |
| نشستـه بـه صد چـشم بـر بـاره ای | گــرفــتــه بــه چــنــگ انــدرون بــاره ای |
| *** | |
| لــب بـــخــت پـــیــروز را خــنــده ای | مـــرا نـــیـــز مـــروای فــــرخــــنـــده ای |
| *** | |
| میلـفـنج دشـمن، کـه دشـمن یکـی | فــزونـســت و دوســت ار هـزار انـدکـی |
| *** | |
| ایــا خـــلــعــت فــاخـــر از خـــرمــی | هـمـی رفـتــی و مـی نـوشـتـی ز مـی |
| *** | |
| جـوان بــودم و پـنـبــه فـخـمـیـدمـی | چــو فـخـمـیـده شـد دانـه بــرچـیـدمـی |
| *** | |
| جـوان چـون بــدیـد آن نـگـاریـده روی | بــه ســان دو زنــجــیـر مــرغــول مــوی |
| *** | |
| بـــه خـــنــیــاگــری نــغـــز آورد روی | که: چـیزی که دل خوش کند، آن بـگوی |
| *** | |
| بــه چـشـم دلـت دیـد بــایـد جـهـان | کــه چــشــم ســر تــو نــبــیـنــد نـهـان |
| *** | |
| بــدیـن آشــکــارت بــبــیـن آشــکــار | نـــهــانــیــت را بـــر نــهــانــی گـــمـــار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
